Pogoda

zawody 2018
zawody 2018
zawody 2018
zawody 2018
zawody 2018

Licznik odwiedzin

Dzisiaj94
Wczoraj401
W tym tygodniu2190
W tym miesiącu6797
Wszystkich907219

Szczegóły

  • IP: 54.163.22.209
  • Przeglądarka Unknown
  • Wersja
  • System Unknown

Aktualnie na stronie

1
_

sobota, 17 listopad 2018

Zapraszamy do polubienia i udostępnienia znajomym naszej strony na facebook`u

Skład GZZK

 
Skład Gminnego Zespołu Zarządzania Kryzysowego
 
 

burmistrz gzzk

Przewodniczący Gminnego Zespołu Zarządzania Kryzysowego (Burmistrz Otmuchowa)

mgr inż. Jan Woźniak

 

w mundurze z prawa

Z-ca Przewodniczącego Gminnego Zespołu Zarządzania Kryzysowego (Sekretarz Miasta)

Artur Banasiak

 
 

A Korzeniewicz

Kierownik Wydziału Organizacyjno - Prawnego, Kadr, Promocji i Współpracy z Zagranicą

 

Anna Korzeniewicz

 

ul. Zamkowa 6, 48-385 Otmuchów
tel. 77  431-50-17

 

komendant fota

Komendant Gminny OSP

 

Sylwester Łucki

 

ul. Szopena 5, 48-300 Nysa
tel. 77 409-08-00

 

cien2

Kierownik Gospodarstwa Komunalnego w Otmuchowie

 

Zygmunt Lisowski

 

ul. Krakowska 42, 48-385 Otmuchów
tel. 431-52-58

 

Zarządzenia GZZK

Zarządzenie Nr 44/16

Burmistrza Otmuchowa

z dnia 23-03-2016 r.

 

w sprawie: powołania Gminnego Zespołu Zarządzania Kryzysowego

 

Działając na podstawie art. 19 ust. 4 Ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym (Dz. U. z 2013, poz. 1166) oraz art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. z 2001 r. Dz. U. Nr 142 poz. 1531 z późn. zm.).

z a r z ą d z a m, co następuje:

§ 1

W celu zapewnienia prawidłowego wykonania zadań w zakresie zarządzania kryzysowego, powołuję Gminny Zespół Zarządzania Kryzysowego, zwany dalej „zespołem” jako organ pomocniczy Burmistrza Otmuchowa.

§ 2

Do zadań Gminnego Zespołu Zarządzania Kryzysowego należy:

  1. Ocena występujących i potencjalnych zagrożeń mogących mieć wpływ na bezpieczeństwo publiczne i prognozowanie tych zagrożeń;
  2. Przygotowanie propozycji działań i przedstawienie Burmistrzowi Otmuchowa wniosków dotyczących wykonania, zmiany lub zaniechania działań ujętych w gminnym planie zarządzania kryzysowego;
  3. Przekazywanie do wiadomości publicznej informacji związanych z zagrożeniami;
  4. Opiniowanie gminnego planu zarządzania kryzysowego;

§ 3

1. W skład Gminnego Zespołu Zarządzania Kryzysowego wchodzą:

  1. Burmistrz Otmuchowa - przewodniczący zespołu;
  2. Sekretarz Miasta – z-ca przewodniczącego zespołu;
  3. Kierownik Wydziału właściwego ds. Zarządzania Kryzysowego;
  4. Komendant Gminny OSP;
  5. Kierownik Gospodarstwa Komunalnego w Otmuchowie.

2. W posiedzeniach zespołu mogą brać udział – wyznaczeni lub zaproszeni przez Przewodniczącego, w zależności od potrzeb – przedstawiciele służb, inspekcji, straży, jednostek organizacyjnych Urzędu Miejskiego, społecznych organizacji ratowniczych oraz przedstawiciele innych instytucji, organizacji i stowarzyszeń.

§ 4

1. Pracami Zespołu kieruje jego przewodniczący lub z-ca.

2. Do zadań Przewodniczącego Zespołu należy w szczególności:

  1. kierowanie Zespołem;
  2. określanie przedmiotu i terminów posiedzeń;
  3. zawiadamianie o terminach posiedzeń;
  4. przewodniczenie posiedzeniom;
  5. zapraszanie na posiedzenia osób nie będących członkami Zespołu;
  6. inicjowanie i organizowanie prac Zespołu.

§ 5

1. Gminny Zespół Zarządzania Kryzysowego pracuje w trybie posiedzeń

2. Posiedzenie planowe Zespołu zwołuje Przewodniczący Zespołu, co najmniej raz na pół roku lub w innych okresach wg potrzeb.

3. Siedzibą Zespołu jest Urząd Miejski w Otmuchowie, ul. Zamkowa 6, sala Nr 9.

4. Posiedzenia doraźne Zespołu zwoływane są w trybie, miejscu, czasie i składzie określonym każdorazowo przez Przewodniczącego Zespołu lub jego z-cę.

5. Obsługę kancelaryjno – biurową Zespołu zapewnia Wydział Organizacyjny.

6. Dokumentami działań i prac Zespołu są:

  1. gminny plan zarządzania kryzysowego,
  2. notatki z posiedzeń Zespołu określające tematykę i uczestników (wzór notatki stanowi zał do niniejszego zarządzenia).
  3. inne, określone przez Przewodniczącego Zespołu.

§ 6

Traci moc Zarządzenie Nr 3/15 Burmistrza Otmuchowa z dnia 08-01-2015 r. w sprawie powołania Gminnego Zespołu Zarządzania Kryzysowego.

§ 7

Zarządzenie wchodzi w życie z dniem podpisania

Ciasteczka

 

Czym są pliki Cookies?

Ciasteczka (ang. cookies) - niewielkie informacje tekstowe, wysyłane przez serwer WWW i zapisywane po stronie użytkownika (zazwyczaj na twardym dysku). Domyślne parametry ciasteczek pozwalają na odczytanie informacji w nich zawartych jedynie serwerowi, który je utworzył. Ciasteczka są stosowane najczęściej w przypadku liczników, sond, sklepów internetowych, stron wymagających logowania, reklam i do monitorowania aktywności odwiedzających.

źródło: wikipedia.pl

 

Użytkownik może zrezygnować z Cookies wybierając odpowiednie ustawienia na przeglądarce, jednak należy pamiętać, że w takim przypadku korzystanie z wszystkich funkcji witryny może okazać się niemożliwe.

W celu zarządzania ustawienia cookies wybierz z listy poniżej przeglądarkę internetową, której używasz i postępuj zgodnie z instrukcjami:

 

Urządzenia mobilne:

Zarząd Oddziału Gminnego OSP - Skład

 
Skład Zarządu Gminnego OSP
Kadencja 2016-2021

Prezes

Jan Woźniak

Wiceprezes

Ryszard Gołąbek

brak fotki

Wiceprezes

Tadeusz Guzik

Komendant Gminy

Sylwester Łucki

Sekretarz

Artur Banasiak

Skarbnik

Tadeusz Zabłocki

kdmconfigCzłonkowie :

  • Paweł Udała
  • Jacek Kulak
  • Waldemar Sommer
  • Czesław Biłobran
  • Wojciech Słowik
  • Mieczysław Pierzchała

kdmconfigCzłonkowie Komisji Rewizyjnej :

  • Przewodniczący

Marcin Trzaska

  • Sekretarz

Roman Grodziński

  • Członek

Krzysztof Baranowski

 
kontakt e-mail z Zarządem: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
 
Skład Zarządu Gminnego OSP
Kadencja 2011-2016

Prezes

Tadeusz Miza

odwołany uchwałą Nr 1/12 z dnia 20-03-2012 ZOG ZOSP RP w Otmuchowie

 

Wiceprezes

Ryszard Gołąbek

 

Wiceprezes

Jan Czykinowski

 

Komendant Gminy

Sylwester Łucki

 

Sekretarz

Artur Banasiak

 

Skarbnik

Tadeusz Zabłocki

 

kdmconfigCzłonkowie :

 

Tadeusz Guzik

 

Paweł Udała

 

Aleksander Pacławski

 

Roman Grodziński

 

Waldemar Sommer

 

Bronisław Mazurek

 

Piotr Morytko

 

Stanisław Wójs

 

kdmconfigCzłonkowie Komisji Rewizyjnej :

 

Przewodniczący

Jan Chochorowski

 

Sekretarz

Stanisław Duraj

 

Członek

Stanisław Wąchała

 

 
 
 
 
 
 
 
Skład Zarządu Gminnego OSP
Kadencja 2006-2011

Prezes

Tadeusz Miza

 

Wiceprezes

Ryszard Gołąbek

 

Wiceprezes

Jan Czykinowski

 

Komendant Gminy

Sylwester Łucki

 

Sekretarz

Artur Banasiak

 

Skarbnik

Czesław Ostrowski

 

kdmconfigCzłonkowie :

 

Edward Płoskonka

 

Paweł Udała

 

Stanisław Duraj

 

Grzegorz Węgrzyn

 

Czesław Goryl

 

Krzysztof Mielnicki

 

Andrzej Lis

 

 

kdmconfigCzłonkowie Komisji Rewizyjnej :

 

Przewodniczący

Kazimierz Cichewicz

 

Sekretarz

Jan Chochorowski

 

Tadeusz Guzik

 

Wiceprezes

Jan Czykinowski

Jednostki OSP

Kadencja 2016-2021

OSP Otmuchów

dialog-information

Prezes: Jan Wójcik

Naczelnik: Marcin Trzaska

Skarbnik: Robert Boratyński

Adres: ul. Grodkowska 2, 48-385 Otmuchów

Telefon alarmowy: 998 lub 112

tel. kontaktowy: 077 431 50 11 lub 606 538 412

NIP: 753-20-47-135

REGON: 531550057

KRS: 0000074384

Nr konta: 65 8872 0003 0000 8862 2000 0010

Jednostka włączona do KSRG w 1995r.

Jednostka wyszła z KSRG w 2018 r.

   
OSP Łąka

dialog-information

Prezes: Robert Szczerba

Naczelnik: Roman Grodziński

Skarbnik: Sylwester Łucki

Adres: Łąka, 48-364 Kałków

NIP: 753-21-51-909

REGON: 531550005

KRS: 0000031008

Nr konta: 37 8872 0003 0001 3244 2000 0010

Jednostka włączona do KSRG w 2007r.

Jednostka wyszła z KSRG w 2018 r.

   
OSP Wójcice

dialog-information

Prezes: Tadeusz Zabłocki

Naczelnik: Banach Bolesław

Skarbnik: Tadeusz Zabłocki

Adres: Wójcice, 48-385 Otmuchów

NIP: 753-21-49-373

REGON: 531550063

KRS: 0000038670

Nr konta: 32 8872 0003 0000 0592 2000 0010

Jednostka włączona do KSRG w 2008r.

Jednostka wyszła z KSRG w 2018 r.

   
OSP Buków

dialog-information

Prezes: Ryszard Gołąbek

Naczelnik: Dawid Golonka

Skarbnik: Jarosław Kuś

Adres: Buków, 48-364 Kałków

NIP: 753-21-60-676

REGON: 531549930

KRS: 0000108915

Nr konta: 57 8872 0003 0001 3606 2000 0010

   
OSP Goraszowice

dialog-information

Prezes: Mateusz Maciuszek

Naczelnik: Radosław Bor

Skarbnik: Paulina Kotas

Adres: Goraszowice, 48-385 Otmuchów

NIP: 753-21-49-367

REGON: 531549953

KRS: 0000058185

Nr konta: 84 8872 0003 0000 4385 2000 0010

   
OSP Jodłów

dialog-information

Prezes: Tadeusz Guzik

Naczelnik: Stanisław Duraj

Skarbnik: Paweł Guzik

Adres: Jodłów, 48-364 Kałków

NIP: 753-21-49-404

REGON: 531549976

KRS: 0000036845

Nr konta: 61 8872 0003 0001 5017 2000 0010

   
OSP Kałków

dialog-information

Prezes: Grzegorz Węgrzyn

Naczelnik: Przemysław Motyka

Skarbnik: Marcin Słowik

Adres: Kałków, 48-364 Kałków

NIP: 753-21-51-944

REGON: 532303496

KRS: 0000028016

Nr konta: 16 8872 0003 0001 3475 2000 0010

   
OSP Maciejowice

dialog-information

Prezes: vacat

Naczelnik: Łukasz Zięba

Skarbnik: Sławomir Piwowarczyk

Adres: Maciejowice, 48-385 Otmuchów

NIP: 753-21-49-396

REGON: 531550028

KRS: 0000025458

Nr konta: 13 8872 0003 0000 2062 2000 0010

   
OSP Nadziejów

dialog-information

Prezes: Waldemar Sommer

Naczelnik: vacat

Skarbnik: Józef Talarowski

Adres: Nadziejów, 48-385 Otmuchów

NIP: 753-21-49-410

REGON: 531550040

KRS: 0000046752

   
OSP Śliwice

dialog-information

Prezes: Jarosław Mazurek

Naczelnik: vacat

Skarbnik: Andrzej Lis

Adres: Śliwice, 48-385 Otmuchów

NIP: 753-21-49-350

REGON: 531550034

KRS: 0000030145

Nr konta: 42 8872 0003 0001 4935 2000 0010

   
OSP Jasienica Górna

dialog-information

Prezes: Zdzisław Drygier

Naczelnik: Wojciech Słowik

Skarbnik: Andrzej Grodzki

Adres: Jasienica Górna, 48-385 Otmuchów

NIP: 753-23-40-929

REGON: 160120148

KRS: 0000274629

Nr konta: 86 8872 0003 0001 4645 2000 0010

   
OSP Wierzbno

dialog-information

Prezes: Bogusława Marek

Naczelnik: Stanisław Wójs

Skarbnik: Zbigniew Maciuszek

Adres: Wierzbno, 48-364 Kałków

NIP: 753-23-47-475

REGON: 160174635

KRS: 0000296095

Nr konta: 37 8872 0003 0000 0052 2000 0010

   

 

Kadencja 2011-2016

OSP Otmuchów

dialog-information

Prezes: Wójcik Jan

Naczelnik: Jerzy Pasoń

Skarbnik: Maciejak Anna

Adres: ul. Grodkowska 2, 48-385 Otmuchów

Telefon alarmowy: 998 lub 112

tel. kontaktowy: 077 431 50 11 lub 606 538 412

 

NIP: 753-20-47-135

REGON: 531550057

KRS: 0000074384

Nr konta: 65 8872 0003 0000 8862 2000 0010

 

Jednostka włączona do KSRG w 1995r.

   
OSP Łąka

dialog-information

Prezes: Szczerba Robert

Naczelnik: Roman Grodziński

Skarbnik: Sylwester Łucki

Adres: Łąka, 48-364 Kałków

 

NIP: 753-21-51-909

REGON: 531550005

KRS: 0000031008

Nr konta: 37 8872 0003 0001 3244 2000 0010

 

Jednostka włączona do KSRG w 2007r.

   
OSP Wójcice

dialog-information

Prezes: Cichewicz Kazimierz

Naczelnik: Banach Bolesław

Skarbnik: Andrzej Sodomlak

Adres: Wójcice, 48-385 Otmuchów

 

NIP: 753-21-49-373

REGON: 531550063

KRS: 0000038670

Nr konta: 32 8872 0003 0000 0592 2000 0010

 

 

Jednostka włączona do KSRG w 2008r.

   
OSP Buków

dialog-information

Prezes: Ryszard Gołąbek

Naczelnik: Edward Płoskonka

Skarbnik: Jarosław Kuś

Adres: Buków, 48-364 Kałków

 

NIP: 753-21-60-676

REGON: 531549930

KRS: 0000108915

Nr konta: 57 8872 0003 0001 3606 2000 0010

 

   
OSP Goraszowice

dialog-information

Prezes: Mateusz Maciuszek

Naczelnik: Paweł Udała

Skarbnik: Roman Matras

Adres: Goraszowice, 48-385 Otmuchów

 

NIP: 753-21-49-367

REGON: 531549953

KRS: 0000058185

Nr konta: 84 8872 0003 0000 4385 2000 0010

 

   
OSP Jodłów

dialog-information

Prezes: Tadeusz Guzik

Naczelnik: Stanisław Duraj

Skarbnik: Paweł Guzik

Adres: Jodłów, 48-364 Kałków

 

NIP: 753-21-49-404

REGON: 531549976

KRS: 0000036845

Nr konta: 61 8872 0003 0001 5017 2000 0010

 

   
OSP Kałków

dialog-information

Prezes: Grzegorz Węgrzyn

Naczelnik: Jacek Kulak

Skarbnik: Mateusz Dyrek

Adres: Kałków, 48-364 Kałków

 

NIP: 753-21-51-944

REGON: 532303496

KRS: 0000028016

Nr konta: 16 8872 0003 0001 3475 2000 0010

 

   
OSP Maciejowice

dialog-information

Prezes: Jan Czykinowski

Naczelnik: Łukasz Zięba

Skarbnik: Sławomir Piwowarczyk

Adres: Maciejowice, 48-385 Otmuchów

 

NIP: 753-21-49-396

REGON: 531550028

KRS: 0000025458

Nr konta: 13 8872 0003 0000 2062 2000 0010

 

   
OSP Nadziejów

dialog-information

Prezes: Waldemar Sommer

Naczelnik: Czesław Goryl

Skarbnik: Józef Talarowski

Adres: Nadziejów, 48-385 Otmuchów

 

NIP: 753-21-49-410

REGON: 531550040

KRS: 0000046752

 

   
OSP Śliwice

dialog-information

Prezes: Stanisław Wąchała

Naczelnik: Bronisław Mazurek

Skarbnik: Andrzej Lis

Adres: Śliwice, 48-385 Otmuchów

 

NIP: 753-21-49-350

REGON: 531550034

KRS: 0000030145

Nr konta: 42 8872 0003 0001 4935 2000 0010

 

   
OSP Jasienica Górna

dialog-information

Prezes: Zdzisłąw Drygier

Naczelnik: Wojciech Słowik

Skarbnik: Andrzej Grodzki

Adres: Jasienica Górna, 48-385 Otmuchów

 

NIP: 753-23-40-929

REGON: 160120148

KRS: 0000274629

Nr konta: 86 8872 0003 0001 4645 2000 0010

 

   
OSP Wierzbno

dialog-information

Prezes: Mieczysław Pierzchała

Naczelnik: Stanisław Wójs

Skarbnik: Zbigniew Maciuszek

Adres: Wierzbno, 48-364 Kałków

 

NIP: 753-23-47-475

REGON: 160174635

KRS: 0000296095

Nr konta: 37 8872 0003 0000 0052 2000 0010

 

   

 

Kadencja 2006-2011

OSP Otmuchów

dialog-information

Prezes: Wójcik Jan

Naczelnik: Grzelak Maciej

Skarbnik: Długosz Bożena

Adres: ul. Grodkowska 2, 48-385 Otmuchów

Telefon alarmowy: 077 431 50 11 lub 606 538 412

 

NIP: 753-20-47-135

REGON: 531550057

KRS: 0000074384

Nr konta: 65 8872 0003 0000 8862 2000 0010

 

Jednostka włączona do KSRG w 1995r.

   
OSP Łąka

dialog-information

Prezes: Szczerba Robert

Naczelnik: Roman Grodziński

Skarbnik: Sylwester Łucki

Adres: Łąka, 48-364 Kałków

 

NIP: 753-21-51-909

REGON: 531550005

KRS: 0000031008

Nr konta: 37 8872 0003 0001 3244 2000 0010

 

Jednostka włączona do KSRG w 2007r.

   
OSP Wójcice

dialog-information

Prezes: Cichewicz Kazimierz

Naczelnik: Czesław Ostrowski

Skarbnik: Andrzej Sodomlak

Adres: Wójcice, 48-385 Otmuchów

 

NIP: 753-21-49-373

REGON: 531550063

KRS: 0000038670

Nr konta: 32 8872 0003 0000 0592 2000 0010

 

 

Jednostka włączona do KSRG w 2008r.

   
OSP Buków

dialog-information

Prezes: Ryszard Gołąbek

Naczelnik: Edward Płoskonka

Skarbnik: Jarosław Kuś

Adres: Buków, 48-364 Kałków

 

NIP: 753-21-60-676

REGON: 531549930

KRS: 0000108915

Nr konta: 57 8872 0003 0001 3606 2000 0010

 

   
OSP Goraszowice

dialog-information

Prezes: Tadeusz Maciuszek

Naczelnik: Paweł Udała

Skarbnik: Roman Matras

Adres: Goraszowice, 48-385 Otmuchów

 

NIP: 753-21-49-367

REGON: 531549953

KRS: 0000058185

Nr konta: 84 8872 0003 0000 4385 2000 0010

 

   
OSP Jodłów

dialog-information

Prezes: Tadeusz Guzik

Naczelnik: Stanisław Duraj

Skarbnik: Jacek Szpak

Adres: Jodłów, 48-364 Kałków

 

NIP: 753-21-49-404

REGON: 531549976

KRS: 0000036845

Nr konta: 61 8872 0003 0001 5017 2000 0010

 

   
OSP Kałków

dialog-information

Prezes: Grzegorz Węgrzyn

Naczelnik: Jacek Kulak

Skarbnik: Mateusz Dyrek

Adres: Kałków, 48-364 Kałków

 

NIP: 753-21-51-944

REGON: 532303496

KRS: 0000028016

Nr konta: 16 8872 0003 0001 3475 2000 0010

 

   
OSP Maciejowice

dialog-information

Prezes: Jan Czykinowski

Naczelnik: Dawid Tomaszewski

Skarbnik: Sławomir Piwowarczyk

Adres: Maciejowice, 48-385 Otmuchów

 

NIP: 753-21-49-396

REGON: 531550028

KRS: 0000025458

Nr konta: 13 8872 0003 0000 2062 2000 0010

 

   
OSP Nadziejów

dialog-information

Prezes: Waldemar Sommer

Naczelnik: Czesław Goryl

Skarbnik: Henryk Bogdanik

Adres: Nadziejów, 48-364 Kałków

 

NIP: 753-21-49-410

REGON: 531550040

KRS: 0000046752

 

   
OSP Śliwice

dialog-information

Prezes: Stanisław Wąchała

Naczelnik: Bronisław Mazurek

Skarbnik: Andrzej Lis

Adres: Śliwice, 48-385 Otmuchów

 

NIP: 753-21-49-350

REGON: 531550034

KRS: 0000030145

Nr konta: 42 8872 0003 0001 4935 2000 0010

 

   
OSP Jasienica Górna

dialog-information

Prezes: Pitor Morytko

Naczelnik: Marek Zabajewski

Skarbnik: Bogusław Brząkała

Adres: Jasienica Górna, 48-385 Otmuchów

 

NIP: 753-23-40-929

REGON: 160120148

KRS: 0000274629

Nr konta: 86 8872 0003 0001 4645 2000 0010

 

   
OSP Wierzbno

dialog-information

Prezes: Tadeusz Poparda

Naczelnik: Stanisław Wójs

Skarbnik: Zbigniew Maciuszek

Adres: Wierzbno, 48-364 Kałków

 

NIP: 753-23-47-475

REGON: 160174635

KRS: 0000296095

Nr konta: 37 8872 0003 0000 0052 2000 0010

 

   

Przepisy

...
Załączniki:
PlikOpisRozmiarPobieranie
Pobierz plik (Ustawa_o_ochronie_przeciw_pozarowej.pdf)Ustawa o ochronie przeciwpożarowejOpracowano na podstawie: t.j. Dz.U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1229, z 2003 r. Nr 52, poz. 452, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, z 2005 r. Nr 100, poz. 835 i 836;179 kB1111
Pobierz plik (Ustawa_o_powszechnym_obowiazku_obrony_Rzeczypospolitej_Polskiej.pdf)Ustawa o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej PolskiejTekst jednolity. Dz. U. z 2004 r. Nr 241, poz. 2416861 kB1501
Pobierz plik (Ustawa_o_stanie_kleski_zywiolowej.pdf)Ustawa o stanie klęski żywiołowejDz. U. z dnia 22 maja 2002 r.95 kB1005
Pobierz plik (ustawa_o_zarzadzaniu_kryzysowym.pdf)Ustawa o zarządzaniu kryzysowymDz.U. z 2007 r. Nr 89, poz. 590. 175 kB1152
Pobierz plik (w_sprawie_usuwania_pojazdow_ktorych_uzywanie_moze_zagrazac_bezpieczenstwu_lub_po)Rozporządzeniew sprawie usuwania pojazdów, których używanie może zagrażać bezpieczeństwu lub porządkowi ruchu drogowego albo utrudniających prowadzenie akcji ratowniczej69 kB1585

Postępowanie w sytuacji zagrożenia



 

 

 

 

 

 

 


SKAŻENIA PROMIENIOTWÓRCZE

Wypadki radiologiczne mogą zdarzyć się wszędzie tam, gdzie materiały radioaktywne są używane, składowane lub transportowane.
Ponadto mogą one mieć miejsce w elektrowniach jądrowych, szpitalach, uniwersytetach, laboratoriach badawczych, w zakładach przemysłowych, na głównych drogach, liniach kolejowych oraz w stoczniach.

Materiały radioaktywne są niebezpieczne z powodu szkodliwego oddziaływania niektórych typów promieniowania na komórki ciała. Im dłużej dana osoba jest narażona na promieniowanie, tym większe jest zagrożenie. Są trzy czynniki, które minimalizują oddziaływanie promieniowania na twoje ciało: odległość, osłona oraz czas.

Odległość - Im większa odległość pomiędzy tobą a źródłem promieniowania - tym mniejszą dawkę promieniowania otrzymasz. W razie poważnych awarii jądrowych, władze prawdopodobnie będą wzywać do ewakuacji, aby oddalić się od źródła promieniowania.

Osłona - podobnie jak odległość - im bardziej ciężkie i gęste materiały pomiędzy tobą a źródłem promieniowania - tym lepiej. Właśnie dlatego, w czasie wypadków radiologicznych, władze będą zalecać pozostawanie wewnątrz pomieszczeń. W niektórych przypadkach, ściany twojego domu będą wystarczającym zabezpieczeniem.

Czas - W większości przypadków natężenie promieniowania szybko maleje. Ograniczenie czasu przebywania w zasięgu promieniowania, zmniejszy wielkość pochłoniętej dawki promieniowania. Po wystąpieniu wypadków radiologicznych, lokalne władze będą monitorować wszystkie przypadki pojawienia się promieniowania i określać, kiedy minie zagrożenie.

 

Przed zagrożeniem radiacyjnym

Na wypadek katastrofy miej przygotowane następujące rzeczy:

  • latarkę z zapasowymi bateriami,
  • przenośne radio bateryjne z zapasowymi bateriami,
  • apteczkę i podręcznik pierwszej pomocy,
  • alarmowy zapas żywności i wody,
  • zapas worków do przechowywania żywności,
  • otwieracz do konserw,
  • solidne obuwie.
 
Bądź przygotowany do ewakuacji lub schronienia się w swoim domu.
Opracuj plan komunikowania się na wypadek zagrożenia.
Przygotuj plan oraz sposoby powrotu do domu członków rodziny, jeżeli w czasie wystąpienia zagrożenia są rozdzieleni (realna możliwość w ciągu dnia, gdy dorośli są w pracy, a dzieci w szkole).
Poproś krewnych lub znajomych, zamieszkałych w innych miejscowościach, aby służyli jako miejsce kontaktu dla twojej rodziny. Upewnij się czy wszyscy członkowie twojej rodziny znają nazwisko, adres i nr telefonu osoby kontaktowej.
Jeśli prowadzisz samodzielne gospodarstwo rolne, zastanów się nad zabezpieczeniem paszy dla zwierząt hodowlanych, ujęć wody pitnej oraz pomieszczeń dla nich.
 

W czasie zagrożenia radiacyjnego

Zachowaj spokój:

  • nie każdy wypadek, związany z wydostaniem się substancji promieniotwórczej jest dla Ciebie niebezpieczny,

  • wypadek może dotyczyć tylko terenu zakładu (elektrowni atomowej) i może nie powodować żadnych zagrożeń zewnętrznych.

  • uważnie i stale słuchaj radia, oglądaj telewizję krajową lub lokalną. Komunikaty określą charakter wypadku, stopień zagrożenia oraz jego zasięg i szybkość rozprzestrzeniania się - wykonaj zalecenia wynikające z komunikatów.

 

Gdy powracasz do miejsca schronienia z zewnątrz:

  • weź prysznic, zmień buty i odzież,
  • schowaj rzeczy noszone na zewnątrz do plastikowej torby i szczelnie je zamknij.
  • jeśli otrzymasz polecenie ewakuacji wykonuj je niezwłocznie, według zaleceń władz (służb ratowniczych)
  • nasłuchuj w radiu i telewizji komunikatów o drogach ewakuacji, tymczasowych schronach i sposobach postępowania,
  • zabierz przygotowane na ewakuację rzeczy.

 

Pamiętaj o swoich sąsiadach, którzy mogą potrzebować specjalnej pomocy przy małych dzieciach, starszych lub niepełnosprawnych osobach.

W wypadku zaniechania ewakuacji, pozostań w domu:

  • zabezpiecz i pozamykaj okna i drzwi,
  • wyłącz klimatyzację, wentylację, ogrzewanie nawiewowe itp.,
  • miej przy sobie cały czas włączone radio bateryjne,
  • zamknij (uszczelnij) zasuwy piecowe i kominowe,
  • udaj się do piwnicy lub innych pomieszczeń, poniżej powierzchni gruntu,
  • pozostań wewnątrz pomieszczeń do czasu, aż władze (służby ratownicze) ogłoszą, że jest już bezpiecznie,
  • jeśli musisz wyjść na zewnątrz, zakryj usta i nos mokrym ręcznikiem.
  • bądź przygotowany do ewakuacji lub schronienia się na dłuższy czas w swoim domu,
  • ukryj inwentarz i nakarm go przechowaną w zamknięciu paszą,
  • nie używaj telefonu, jeśli nie jest to konieczne. Linie telefoniczne są niezbędne dla akcji ratowniczej,

 

Przechowuj żywność w szczelnych pojemnikach lub lodówce:

  • nie zabezpieczoną żywność, przed schowaniem dokładnie opłucz,
  • zrezygnuj ze spożywania owoców, warzyw i wody z niepewnych źródeł.

Dalej postępuj, zgodnie z zaleceniami określonymi przez władze (służby ratownicze) do czasu odwołania zagrożenia skażeniem promieniotwórczym.

 

Po odwołaniu zagrożenia radiacyjnego

  • Opuść ukrycie i w razie najmniejszych podejrzeń o skażeniu poddaj siebie i rodzinę zabiegom sanitarnym.
  • Unikaj spożywania żywności z twojego ogrodu oraz mleka od twoich krów i kóz, dopóki nie będą zbadane przez lokalny urząd sanitarny.
  • W przypadku zarządzenia ewakuacji zabierz ze sobą najcenniejsze rzeczy, odzież, dokumenty i produkty żywnościowe. Zabezpiecz mieszkanie.
 


 

 

 

 

 

 

 

UWOLNIENIE NIEBEZPIECZNYCH ŚRODKÓW CHEMICZNYCH

Najczęstszą przyczyną uwolnień niebezpiecznych środków chemicznych (NŚCh) są:

  • awarie i katastrofy w obiektach przemysłowych,
  • wypadki cystern kolejowych oraz autocystern,
  • rozszczelnienia rurociągów przemysłowych,
  • katastrofy morskich tankowców i chemikaliowców.
ZAPAMIĘTAJ!!!
  • Pojazdy samochodowe przewożące substancje niebezpieczne są oznakowane pomarańczowymi prostokątnymi tablicami z czarnymi napisami cyfrowymi, oznaczającymi rodzaj niebezpiecznej substancji według międzynarodowych oznaczeń, umieszczonymi z tyłu i przodu pojazdu.

  • Jeżeli jesteś świadkiem wypadku z udziałem NŚCh - powiadom natychmiast w jakikolwiek sposób straż pożarną i policję. Podaj istotne dane:

    • miejsce zdarzenia,
    • charakter zdarzenia,
    • swoje dane.

  • Nie bądź kibicem zdarzenia, ale oddal się z miejsca wypadku, aby zminimalizować ryzyko zatrucia.
  • Opuść rejon zagrożony, kierując się prostopadle do kierunku wiatru.
  • Chroń swoje drogi oddechowe. W tym celu wykonaj filtr ochronny z dostępnych Ci materiałów (zwilżona w wodzie lub wodnym roztworze sody oczyszczonej chusteczka, szalik, ręcznik, itp.) i osłoń nim drogi oddechowe.
  • Jeśli jesteś w samochodzie - zamknij okna, włącz wentylację wewnętrzną - staraj się jak najszybciej opuścić strefę skażenia.
  • Stosuj się ściśle do poleceń służb ratowniczych lub komunikatów, przekazywanych przez lokalne środki przekazu - radio, TV, megafony.
  • Jeśli przebywałeś w strefie skażonej, zdejmij ubranie, które uległo zanieczyszczeniu i zamień je na czyste oraz dużą ilością bieżącej wody przemyj oczy, usta, nos i weź prysznic.

 

Jeśli istnieje prawdopodobieństwo, że niebezpieczne środki chemiczne przenikną do Twojego domu to:

  • Włącz radio lub telewizor na program lokalny i stosuj się ściśle do poleceń, wydanych przez lokalne władze (służby ratownicze).
  • Uszczelnij wszystkie otwory okienne, wentylacyjne, drzwi - oklejając je taśmą klejącą, obkładając rulonami z mokrych ręczników czy prześcieradeł.
  • Oddychaj przez maseczkę wykonaną z gazy, waty, ręcznika itp.
  • Zadbaj o bezpieczeństwo swoich podopiecznych, dzieci, osób niepełnosprawnych, zwierząt domowych.
  • Pozostań w wewnętrznej części budynku przy zamkniętych drzwiach - w przypadku, gdy istnieje niebezpieczeństwo skażenia chlorem, udaj się na wyższe kondygnacje np. do sąsiadów. W przypadku amoniaku - kieruj się do pomieszczeń, położonych na niskich kondygnacjach.
  • Powiadom o zagrożeniu najbliższe otoczenie.
  • Wyłącz urządzenia elektryczne i gazowe z otwartym ogniem.
  • Nie jedz żywności i nie pij płynów, które mogły ulec skażeniu.
 


 

 

 

 

 

 

 

GRADOBICIE

Najczęstszą przyczyną występowania gradobicia jest powstawanie chmur gradowych na skutek silnych, pionowych ruchów powietrza. Zjawisko to ma miejsce najczęściej w okresie letnim.

Bądź przygotowany na wystąpienie gradobicia!!!

Ubezpiecz swoje mieszkanie, dom, samochód, zwierzęta gospodarskie, uprawy polowe od skutków gradobicia.
Zapisz i zapamiętaj numer telefonu na pogotowie ratunkowe, do służb weterynaryjnych i upewnij się, czy wszyscy członkowie rodziny je znają.
Przygotuj swoje mieszkanie, swój dom:

  • zabezpiecz rynny i inne części budynku,
  • zabezpiecz lampy i inne urządzenia, które mogą ulec zniszczeniu,

Podczas gradobicia

Jeżeli spotka cię gradobicie z dala od domu, znajdź bezpieczne schronienie i pozostań tam do czasu jego zakończenia.
Jeśli jesteś w domu:

  • zamknij okna, usuń z parapetów i balkonów przedmioty, które mogą zagrażać przechodniom,
  • pozostań w nim z dala od oszklonych okien, sufitów i drzwi,
  • w miarę możliwości pozamykaj zwierzęta domowe i hodowlane,
  • trzymaj pod ręką przygotowane latarki oraz dodatkowe baterie,
  • miej włączone radio, w celu uzyskania ewentualnych komunikatów.

O wszystkich zdarzeniach, mających istotne znaczenie dla bezpieczeństwa ludzi informuj pogotowie ratunkowe, a w przypadku zerwania linii energetycznych zgłoś to pogotowiu energetycznemu.

 

Po gradobiciu

Jeśli są poszkodowani to:

  • udziel pierwszej pomocy rannym lub poszkodowanym osobom,
  • nie przenoś ciężko rannych osób, chyba że są one bezpośrednio zagrożone doznaniem kolejnych obrażeń - wezwij pomoc.
  • jeżeli byłeś ubezpieczony przed gradobiciem, wykonaj zdjęcia zniszczeń, zarówno domu, jak i jego wyposażenia w celu ubiegania się o odszkodowanie.


 

 

 

 

 

 

 

HURAGAN

Występowanie huraganów (silnych wiatrów) powodowane jest najczęściej, szybko przemieszczającymi się aktywnymi niżami. Najgroźniejszą formę przyjmują one w okresie: wiosennym i jesiennym.

 

Przed wystąpieniem huraganu (silnych wiatrów)
  • Upewnij się, czy wszyscy członkowie twojej rodziny wiedzą, jak postępować w czasie huraganu, oraz naucz ich jak wyłączać gaz, elektryczność i wodę.
  • Opracuj plan komunikowania się w czasie zagrożenia na okoliczność, gdy członkowie rodziny są rozdzieleni (realny przypadek, gdy dorośli są w pracy, a dzieci w szkole).
  • Naucz dzieci, jak i kiedy wzywa się policję lub straż pożarną, oraz które radio jest nastrojone na odbiór informacji o stanie zagrożenia.
 
Podczas huraganu

Miej włączone radio bateryjne na częstotliwości radia regionalnego (Radio Opole 103,2 MHz) - albo program miejski, w celu uzyskania komunikatu o zagrożeniu i sposobach postępowania.

 

Zabezpiecz swoje mieszkanie (dom):

  • zamknij okna, zabezpiecz rynny i inne części budynku,
    upewnij się czy konstrukcja dachu jest mocno przytwierdzona do konstrukcji budynku.
  • zabezpiecz lampy i inne urządzenia, które mogą ulec zniszczeniu,
  • usuń z parapetów i balkonów przedmioty, które mogą zagrażać przechodniom,
  • uprzątnij z obejścia przedmioty, które mogły by narobić szkód (porwane przez wiatr),
  • zapewnij sobie odpowiednią ilość źródeł światła, jak: latarki elektryczne (baterie do latarek i odbiorników radiowych), świece,
  • sprawdź stan apteczki pierwszej pomocy i zaopatrz się w niezbędne materiały i leki,
  • przygotuj rzeczy, które mogą być potrzebne w czasie ewakuacji tj. dokumenty, odzież, żywność, wartościowe rzeczy,
  • nie parkuj pojazdów w pobliżu drzew, słupów i trakcji elektrycznych.
  • wyłącz główny wyłącznik prądu i gazu - ograniczy to niebezpieczeństwo powstania pożaru.
  • schowaj się w środkowych i najniższych partiach budynku z dala od oszklonych okien, sufitów i drzwi.
  • znajdując się poza domem, pozostań tam, aż huragan nie przejdzie.
  • nie zatrzymuj się pod trakcjami elektrycznymi, planszami reklamowymi, drzewami itp.

 

Jeżeli służby ratownicze zalecają ewakuację:

  • wyrusz tak szybko jak to tylko możliwe,
  • opuszczając mieszkanie wyłącz energię elektryczną, oraz główny zawór wody i gazu. Wygaś ogień w piecach, oraz zabezpiecz dom,
  • zawiadom kogoś, poza zasięgiem wichury, dokąd się ewakuujesz,
  • zabierz przygotowany zawczasu podręczny bagaż, oraz ciepłą odzież.
Po huraganie
  • Udziel pierwszej pomocy rannym i poszkodowanym osobom.
  • Unikaj leżących lub zwisających przewodów elektrycznych.
  • Ostrożnie wkraczaj do swego domu.
  • Sprawdź instalację (gazową, elektryczną, wodociągową i ściekową) w zniszczonym domu.

O wszystkich zdarzeniach, mających istotne znaczenie dla bezpieczeństwa ludzi informuj:

  • służby dyżurne Straży Pożarnej, Policji,
  • pogotowie energetyczne, gazowe, inne.
 


 

 

 

 

 

 

 

POWÓDŹ

Najczęściej spodziewana jest w okresie jesienno-zimowym oraz zimowo-wiosennym z powodu długotrwałych bądź intensywnych opadów deszczu albo z powodu szybkiego topnienia śniegów.

 

Przed wystąpieniem powodzi

Przygotuj się do powodzi zanim cię ona zaskoczy!!!

  • Poznaj podstawowe pojęcia, związane z zagrożeniem powodziowym:

    • Pogotowie przeciwpowodziowe wprowadza się, gdy poziom wody w rzece wzrasta do poziomu ostrzegawczego i nadal się podnosi.
    • Alarm powodziowy ogłasza się, gdy poziom wody zbliża się do stanu alarmowego.

  • Dowiedz się w swoim urzędzie gminy (miasta) czy:

    • nie mieszkasz na terenie zagrożonym (zalewowym), jeżeli tak to przy jakim poziomie wody ogłaszany jest stan ostrzegawczy i stan alarmowy,
    • będą stosowane jakieś sposoby alarmowania (syreny, dzwony, komunikaty radiowe),
    • w razie powodzi będzie zorganizowana ewakuacja, kto ją będzie przeprowadzał, kiedy, kogo i co obejmie oraz gdzie przewiduje się miejsca przyjęć ludzi i mienia.

  • Ubezpiecz siebie i swój dobytek - w razie tragedii odszkodowanie zawsze pomoże Ci "stanąć na nogi".

  • Jeśli zagrożenie powodzią stanie się realne, zaopatrz się w przydatny sprzęt:

    • latarki, radioodbiornik bateryjny + zapasowe baterie,
    • inne źródła światła (świece, lampy naftowe, zapałki, zapalniczki).
    • przygotuj się, aby być samowystarczalnym przez okres 3 dni i zdolnym do pomocy sobie i innym.
    • poproś krewnych lub znajomych, zamieszkałych na terenach bezpiecznych by służyli jako miejsce kontaktu dla twojej rodziny.
    • upewnij się czy wszyscy jej członkowie znają adresy i telefony osób kontaktowych.
    • zapoznaj rodzinę, jak zabezpiecza się mieszkanie, dom, obejście przed powodzią i grabieżą.
    • sprawdź zawory zainstalowane w kanalizacji ściekowej swego domu w celu zapobieżenia cofania się wody z systemu drenowego. W ostateczności użyj dużych korków lub czopów do zatkania przecieków, rur i zbiorników.
 

W czasie zagrożenia powodzią

Miej włączone radio bateryjne na częstotliwości radia regionalnego (Radio Opole 103,2 MHz) - albo program miejski, w celu uzyskania komunikatu o zagrożeniu i sposobach postępowania.

Postępuj zgodnie z treścią komunikatów - nie zwlekaj !!!

  • W przypadku niebezpieczeństwa natychmiast przemieszczaj się na wyżej położone tereny (miejsca).
  • Jeżeli władze lokalne ogłoszą ewakuację z terenów zagrożonych, bądź przygotowany na nią wraz z rodziną. Pamiętaj także o swoich zwierzętach.
  • Zabezpiecz swoje mieszkanie, swój dom tj. przenieś wartościowe wyposażenie domowe na wyższe piętra domu oraz zabezpiecz parter, jeśli czas na to pozwala. Wykorzystaj do tego celu worki z piaskiem, folię lub inne materiały podręczne. Z posesji, wszystkie rzeczy schowaj w budynku lub je przywiąż do czegoś stabilnego, aby nie popłynęły.
  • W czasie powodzi odłącz urządzenia elektryczne, ale nie dotykaj ich, gdy są wilgotne lub stoją w wodzie. Wyłącz sieć gazową i wodociągową.
  • W miarę możliwości na wyższych piętrach napełnij wannę i inne pojemniki wodą, po wcześniejszym wysterylizowaniu ich płynami typu: ACE, Bielinka, Chlorobis, inne.
  • Nie używaj w gospodarstwie domowym wód gruntowych, mogą być zatrute (skażone).
  • Nie chodź na obszarach zalanych, jeżeli woda przemieszcza się szybko. Fala o głębokości kilkunastu centymetrów może przewrócić i przemieścić dorosłego człowieka.
  • Jeżeli musisz przekroczyć zalany obszar, użyj do badania gruntu przed sobą tyczki. Do przejścia wybieraj miejsca bez prądu powodziowego.
  • Po ostrzeżeniu, że spodziewana jest duża powódź, zapewnij swobodny wlew wód powodziowych do piwnicy twego domu lub sam wypełnij ją czystą wodą. Unikniesz w ten sposób zagrożenia uszkodzenia fundamentów domu przez ciśnienie napierających wód powodziowych .
  • Dzieciom i osobom z ograniczoną świadomością należy przymocować w widocznym miejscu kartkę z imieniem, nazwiskiem oraz miejscem zamieszkania.
  • Jeżeli zostaniesz wytypowany do pomocy w pracach przeciwpowodziowych (np. do układania lub napełniania worków z piaskiem) - pomagaj!!!
  • W miarę możliwości zapobiegaj tworzeniu się atmosfery paniki, bądź rozsądny, zachowaj trzeźwość umysłu - to połowa sukcesu.
 

Uwaga ! ! !

Dobrze jest mieć ustalone zasady sygnalizacji na wypadek różnych potrzeb, np.:
Kolor BIAŁY - potrzeba ewakuacji
Kolor CZERWONY - potrzeba żywności i wody
Kolor NIEBIESKI - potrzeba pomocy medycznej

 
 

Po powodzi

  • Jak najdłużej pozostań poza zasięgiem wód powodziowych, gdyż mogą być skażone np. produktami ropopochodnymi, nie oczyszczonymi ściekami, bakteriami chorobotwórczymi itp. Nie używaj ich do picia! Mogą być one również pod napięciem z uszkodzonych linii energetycznych napowietrznych lub podziemnych.
  • Bądź ostrożny, gdy wjeżdżasz na tereny dotknięte powodzią. Drogi mogą być osłabione i nie wytrzymać ciężaru twojego samochodu (ciągnika), czy innego pojazdu.
  • Miej zawsze włączone radio w celu uzyskania informacji lokalnych, dotyczących udzielanej pomocy tj. zaopatrzenia w żywność i wodę zdatną do picia i użytku ogólnego.
  • Zwracaj uwagę na zdrowie i bezpieczeństwo twoje i twojej rodziny.
  • Często myj ręce mydłem w czystej wodzie, jeśli miałeś kontakt z wodami powodziowymi.
  • Pamiętaj o wspomożeniu swoich sąsiadów, którzy mogą potrzebować specjalnej pomocy przy małych dzieciach, starszych lub przy niepełnosprawnych osobach.
  • Wyrzuć żywność, która miała kontakt z wodami powodziowymi.
  • Poinformuj odpowiednie służby o zerwanych liniach energetycznych, nieszczelności rurociągu gazowego lub o innych zagrożeniach występujących na twoim terenie.
  • Mieszkanie i wszystkie sprzęty, które przydatne są do dalszego użytkowania trzeba zdezynfekować, gdyż naniesiony muł zawiera duże ilości grzybów i bakterii chorobotwórczych, które zagrażają zdrowiu ludzi i zwierząt.
  • Przygotuj do wymiany podłogi i mury, które nasiąkły wodami powodziowymi.
  • Sprawdzaj czy fundamenty twego domu nie mają pęknięć, aby upewnić się, że budynek nie grozi zawaleniem. Uważaj na poluzowane tynki, sufity.
  • Odpompuj zalane piwnice stopniowo - około 1/3 pierwotnego poziomu wody dziennie - w celu uniknięcia zniszczenia struktury fundamentów.
  • Dopilnuj, aby instalacje domowe; elektryczne, gazowe i wodno-kanalizacyjne zostały sprawdzone przez fachowców i ewentualnie naprawione przed ich ponownym użytkowaniem.
  • Używaj mocnego obuwia i bateryjnych lamp lub latarek w czasie oględzin zabudowań.
  • Jeżeli byłeś ubezpieczony przed powodzią, skontaktuj się z firmą ubezpieczeniową, aby uniknąć nieporozumień z odszkodowaniami. Zrób zdjęcia zastanych zniszczeń - zarówno budynku, jak i wyposażenia.
 


 

 

 

 

 

 


POŻARY

Najczęstszą przyczyną powstawania pożarów są:

  • bezmyślne bądź umyślne działanie człowieka,
  • zwarcia i wady instalacji elektrycznych,
  • wyładowania atmosferyczne.

 

Przed wystąpieniem pożaru

Nie dopuść do powstania pożaru!!!:

  • Skontroluj domowe źródła ogrzewania i usuń wszelkie nieprawidłowości:
    • bardzo ostrożnie używaj zastępczych źródeł grzewczych (np. przenośne grzejniki elektryczne, gazowe, piecyki na drewno i węgiel), zgodnie z instrukcją obsługi,
    • zabezpiecz materiały mogące ulec zapaleniu (podłoga, ściany, firany, meble, stosy gazet itp.), przed możliwością kontaktu z otwartym ogniem, żarem oraz gorącym popiołem,
    • nie używaj kuchenki gazowej do dogrzewania mieszkania.

  • Sprawdź i stosuj odpowiednie zabezpieczenia instalacji elektrycznej:
    • nigdy nie "watuj korków",

Automatyczny bezpiecznik kosztuje kilka złotych!!!

    • włączając kilka urządzeń do jednego gniazda przeciążasz instalację elektryczną,
    • używaj rozgałęźników z bezpiecznikami,
    • utrzymuj instalację odgromową oraz kominową w dobrym stanie

  • Przetrzymując w mieszkaniu pojemniki z rozpuszczalnikami, benzyną, farbami itp. przetrzymujesz bombę której wystarczy już tylko zapalnik!!
  • Przygotuj rodzinę do ewentualnej ewakuacji:
    • określ w mieszkaniu, domu i obejściu gospodarskim drogi ewakuacji oraz zapoznaj z nimi domowników, przetrenuj z rodziną taką ewakuację. Winny być ustalone co najmniej dwie drogi ewakuacji,
    • naucz rodzinę, jak przemieszczać się w pomieszczeniach zadymionych.

  • W miarę możliwości:
    • zainstaluj w mieszkaniu, domu i obejściu gospodarskim wykrywacze dymów (pożaru) i eksploatuj je zgodnie z instrukcją,
    • zaopatrz mieszkanie, dom i obejście w podręczne gaśnice i naucz rodzinę posługiwać się nimi. Przestrzegaj terminów badania sprawności gaśnic i ich legalizacji.

 

Zapisz i zapamiętaj numer telefonu 998 do straży pożarnej oraz naucz dzieci jak informować przez telefon o pożarze.

 

W razie pożaru

Jeśli zauważyłeś pożar to:

  • Masz obowiązek prawny i moralny powiadomić o tym osoby zagrożone, straż pożarną lub inne służby ratownicze.
  • Użyj prostych sposobów by ugasić pożar w zarodku - gaśnica, woda, koc gaśniczy:
    • jeśli ubranie pali się na Tobie - zatrzymaj się, połóż na ziemi i obracaj do chwili zduszenia ognia, ucieczka spowoduje tylko zwiększenie płomienia,
    • jeśli pali się tłuszcz w naczyniu kuchennym - ugaś go solą kuchenną lub po prostu nakryj szczelną pokrywką.

  • Nie gaś urządzeń elektrycznych wodą - mogą być pod napięciem, postaraj się odłączyć zasilanie elektryczne.
  • Nie próbuj gasić ognia, którego nie jesteś w stanie opanować, wyprowadź wszystkie osoby zagrożone w bezpieczne miejsce i w razie potrzeby udziel pierwszej pomocy.
  • Gdyby pożar i swąd dymu obudził Cię ze snu - zbadaj, czy drzwi są ciepłe, jeżeli tak to nie otwieraj ich lecz użyj innych dróg by opuścić pomieszczenie (np. przez okno, o ile jest to możliwe) lub usilnie wzywaj pomocy, wymachując przez okno białym obrusem, prześcieradłem:
    • jeśli musisz wyjść przez pomieszczenia zadymione to zakryj usta i nos gęstą tkaniną, okryj się czymś trudnozapalnym i przemieszczaj tuż przy podłodze - dym i gorące powietrze unosi się do góry, a dołem powietrze jest bardziej czyste i chłodne. Bądź przygotowany! Dym drażni oczy.

  • Opuszczając mieszkanie zabierz ze sobą wszystkich domowników dzieci potrafią chować się przed ogniem w miejscach, z których ich nie widać: w szafie, pod łóżkiem, pod pościelą itp.
 

Po pożarze

  • Jeżeli zamierzasz wejść do budynku po pożarze powinieneś:
    • upewnić się, czy właściwe służby (władze, straż pożarna) stwierdziły, że budynek jest bezpieczny,
    • uważać na oznaki dymu i gorąca,
    • nie włączać instalacji elektrycznej w budynku (pomieszczeniu) po pożarze przed jej sprawdzeniem przez elektryka,
    • jeśli został wyłączony główny wyłącznik gazu, odcinający dopływ gazu z sieci zasilającej do budynku - to w razie ponownego jego włączenia, wezwij upoważnionego pracownika technicznego administracji obiektu oraz służbę gazowniczą,
    • zachować czujność i uwagę, gdyż po pożarze elementy konstrukcyjne budynku (zabudowań) mogą być osłabione (np. dachy i stropy) i mogą wymagać naprawy.

  • Jeśli fachowcy (inspektor budowlany) stwierdzą, że budynek po pożarze jest niebezpieczny, należy opuścić dom:
    • o konieczności opuszczenia domu powiadom policję, aby wzięła go i pozostawione mienie pod ochronę,
    • zabierz ze sobą dowód tożsamości i inne ważne dokumenty, niezbędne i cenne przedmioty (okulary, lekarstwa, polisy zabezpieczeniowe, pieniądze, biżuterię).

  • Skontaktuj się z firmą ubezpieczeniową w przypadku, gdy twoje mieszkanie, twój dom, zabudowania gospodarcze i pozostałe mienie ubezpieczyłeś od pożaru.
  • Wyrzuć produkty żywnościowe, napoje i lekarstwa, które były narażone na działanie wysokiej temperatury, dymu i płomieni. Dotyczy to również zawartości lodówki i zamrażarki. Nie wolno też ponownie zamrażać rozmrożonej żywności.
  • Jeśli sejf lub metalowa skrzynia uległy oddziaływaniu pożaru, nie próbuj ich otwierać. W ich wnętrzu przez długi czas (wiele godzin) może utrzymywać się wysoka temperatura. Jeśli otworzysz drzwi sejfu lub skrzyni przed wychłodzeniem, powietrze z zewnątrz w połączeniu z wysoką temperaturą wnętrza sejfu (skrzyni) może spowodować zapalenie się zawartości.
 


 

 

 

 

 

 

 

UPAŁY

Zbyt intensywny wysiłek w czasie gorącego dnia, spędzanie zbyt długiego czasu na słońcu albo zbyt długie przebywanie w przegrzanym miejscu może spowodować uraz termiczny. Aby móc skutecznie zapobiegać podobnym przypadkom poznaj objawy i bądź gotów do udzielenia pierwszej pomocy w takich przypadkach. Uraz termiczny może przybrać postać oparzenia słonecznego lub przegrzania.

 

Oparzenia słoneczne
  • Objawy: zaczerwienienie i bolesność skóry, możliwe swędzenie, pęcherze, gorączka, ból głowy.

  • Pierwsza pomoc: weź chłodny prysznic, użyj mydła aby usunąć olejki (kremy). Miejsca oparzone polewaj dużą ilością zimnej wody. Jeśli na skórze wystąpią pęcherze, zrób suchy, sterylny opatrunek i skorzystaj z pomocy medycznej.

Przegrzanie

  • Objawy: Osłabienie, zawroty głowy, pragnienie, nudności i wymioty, kurcze mięśni (zwłaszcza nóg i brzucha), utrata przytomności.

  • Pierwsza pomoc: Połóż poszkodowaną osobę w chłodnym miejscu (nogi unieś na wysokości 20-30 cm). Poluzuj ubranie. Użyj zimnej, mokrej tkaniny jako okładu do obniżenia temperatury ciała. Podawaj do picia wodę z solą małymi łykami. Jeśli wystąpią nudności, odstaw wodę. Jeśli wystąpią wymioty, szukaj natychmiastowej pomocy medycznej. W przypadku utraty przytomności przy wyczuwalnym oddechu i tętnie, ułóż poszkodowanego na boku.
 

Bądź przygotowany na wystąpienie gwałtownego ocieplenia !

  • Utrzymuj chłodne powietrze wewnątrz pomieszczeń poprzez stosowanie żaluzji w drzwiach i oknach.
  • Rozważ utrzymanie w użyciu zewnętrznych okiennic przez cały rok. Zewnętrzne okiennice latem nie dopuszczają ciepła do wnętrza domu, natomiast utrzymują ciepło w domu zimą. Sprawdź przewody urządzeń klimatyzacyjnych, czy są właściwie izolowane i szczelne.
  • Oszczędzaj elektryczność. W okresie dużych upałów, ludzie mają tendencje do znacznie większego zużycia energii elektrycznej na potrzeby urządzeń klimatyzacyjnych, co prowadzi do niedoboru mocy lub przerw w dopływie prądu.
  • Przebywaj wewnątrz pomieszczeń tak długo, jak to możliwe. Jeśli jest brak klimatyzacji, przebywaj na najniższym poziomie budynku, poza zasięgiem światła słonecznego.
  • Spożywaj zbilansowane, lekkie posiłki.
  • Regularnie pij duże ilości wody. Osoby cierpiące na epilepsję oraz schorzenia serca, nerek lub wątroby, będące na nisko-wodnej diecie, oraz mające problemy z utrzymaniem płynów, powinny skontaktować się z lekarzem przed zwiększonym przyjmowaniem płynów.
  • Ogranicz przyjmowanie napojów alkoholowych. Mimo, że piwo i napoje alkoholowe zdają się zaspakajać pragnienie, to zazwyczaj powodują dalsze odwodnienie organizmu.
  • Ubieraj się w luźno dopasowane rzeczy, zakrywające możliwie największą powierzchnię skóry. Lekka, o jasnych kolorach odzież, odbija ciepło i promieniowanie słońca oraz pomaga utrzymać normalną temperaturę ciała.
  • Noś okrycia głowy, które skutecznie będą chronić twarz i głowę przed nadmiernym nagrzaniem.
  • Unikaj zbytniego nasłonecznienia. Opalenizna spowalnia zdolność do samoczynnego chłodzenia się. Użyj środków ochrony przed promieniami słonecznymi o wysokim współczynniku skuteczności ochrony.
  • Unikaj skrajnych zmian temperatury. Zwolnij tryb życia. Zredukuj, wykreśl lub przeorganizuj wyczerpujące zajęcia. Osoby wysokiego ryzyka powinny przebywać w chłodnych miejscach. Stosuj tabletki solne, ale tylko wtedy, jeśli zostały zalecone przez lekarza.
  • Pamiętaj, że podczas upałów występuje zwiększone zagrożenie przeciwpożarowe przebywając w lesie, na podsuszonych łąkach, ścierniskach zachowaj szczególną ostrożność, i staraj się nie zaprószyć ognia.
 

Podczas suszy

  • Zmniejsz zużycie wody.
  • Podlewanie trawników i mycie samochodów marnotrawi wodę.
  • Gdzie tylko możliwe używaj wielokrotnie tej samej wody.
 
 


 

 

 

 

 

 

 

KATASTROFY BUDOWLANE

Katastrofy budowlane najczęściej powodowane są:

  • wybuchami gazu,
  • obsunięciem stropów lub nadwerężeniem ważnych elementów konstrukcyjnych budynków,
  • tąpnięciami.

 

Opuszczając dom (mieszkanie):

  • wyłącz instalację gazową, elektryczną, wodną,
  • zabierz ze sobą dokument tożsamości i inne ważne dokumenty, żywność, koce, odzież, pieniądze,
  • zadbaj o to, aby dom opuścili wszyscy domownicy oraz sąsiedzi,
  • zachowaj szczególną ostrożność - uwaga na stropy, klatki schodowe,
  • o ile nie możesz opuścić budynku (mieszkania) drzwiami wyjściowymi przez klatkę schodową z powodu zagrożenia lub innych przeszkód, uciekaj przez okno lub okna sąsiadów, jeśli to możliwe,

 

Gdy nie masz możliwości opuszczenia domu:

  • wywieś w oknie białe prześcieradło lub obrus - jako znak dla ratowników, że potrzebujesz pomocy,

 

Gdy jesteś unieruchomiony (przysypany):

  • nawołuj pomocy, stukaj w lekkie elementy metalowe - ułatwi ratownikom lokalizację.

 

Gdy opuściłeś dom (mieszkanie):

  • powiadom kierującego akcją ratowniczą o osobach z rodziny i sąsiadach, którzy zostali jeszcze w pomieszczeniach budynku, oraz o osobach, które aktualnie i na pewno przebywają poza domem (w pracy, szkole itp.),
  • jeśli posiadasz informacje pomocne w akcji ratowniczej, przekaż je niezwłocznie służbie ratowniczej,
  • nie przeszkadzaj w pracy ratownikom,
  • nie wracaj na miejsce katastrofy, ani nie wchodź do uszkodzonego wypadkiem budynku bez zezwolenia służb budowlanych, które określą czy takie wejście jest bezpieczne,
  • o ile doznałeś obrażeń (jesteś ranny) zgłoś się do punktu pomocy medycznej,
  • zgłoś swoje potrzeby do punktu pomocy społecznej lub władz terenowych,
  • dalej postępuj, zgodnie z zaleceniami władz miasta, gminy.

 

Gdy byłeś świadkiem katastrofy budowlanej niezwłocznie powiadom Staż Pożarną, Policję, Pogotowie Ratunkowe.

 



 

 

 

 

 

 

 

ŚNIEŻYCE

Silny wiatr w połączeniu z temperaturą powietrza tylko nieco poniżej 0°C może mieć taki sam skutek, jak stojące powietrze o temperaturze poniżej -30° C. Może być to przyczyną odmrożenia i wychłodzenia organizmu.
Odmrożenie - jest skutkiem oddziaływania zimna (choć niekoniecznie mrozu!). W wyniku odmrożenia mogą wystąpić trwałe uszkodzenia najbardziej narażonych odmrożeniem części ciała. Typowymi objawami tego urazu są: znaczne wychłodzenie, zaczerwienienie, utrata czucia oraz bladość palców rąk i nóg, nosa, małżowin usznych.
Wychłodzenie - jest stanem, gdy temperatura wewnętrzna ciała spada poniżej 35°C. Objawami wychłodzenia są: zaburzenia świadomości do śpiączki włącznie, powolna mowa, poczucie wyczerpania, zaburzenia mowy, senność.
Jeżeli u kogoś podejrzewane jest wystąpienie odmrożenia lub wychłodzenia rozpocznij powolne ogrzewanie osoby i poszukaj natychmiastowej pomocy medycznej. Rozpocznij od ogrzewania torsu tej osoby. Zdejmij przemarznięte ubranie, ułóż osobę na suchej tkaninie i okryj całe ciało kocem, folią aluminiową - ogrzewaj go własnym ciałem. Nie uznawaj pochopnie osoby wyziębionej za zmarłą, przed próbą reanimacji.
Przy odmrożeniach kończyn, zanurz je w letniej wodzie o temperaturze ciała zdrowego człowieka. Na inne odmrożone części ciała nakładaj ciepłe (nie gorące!) okłady.

 

Nie podawaj osobie dotkniętej odmrożeniem lub wychłodzeniem alkoholu, w szczególności gdy nie ma możliwości zapewnienia jej ciepłego schronienia.
Unikaj podawania kawy ze względu na zawartość kofeiny, nie podawaj żadnych leków, bez dodatkowych wskazań.

 

Bądź przygotowany na wystąpienie śnieżyc, zawiei i zamieci !

  • W czasie opadów pozostań w domu
  • Jeżeli musisz wyjść na zewnątrz ubierz się w ciepłą odzież wielowarstwową i powiadom kogokolwiek o docelowym miejscu podróży oraz o przewidywanym czasie dotarcia na miejsce przeznaczenia.
  • Zachowaj ostrożność poruszając się po zaśnieżonym i oblodzonym terenie, zwróć uwagę na zwisające sople, zwały śniegu na dachach budynków, itp.
 

Jazda samochodem w zimie

Jedną z wielu przyczyn ofiar śmiertelnych w zimie jest niewłaściwe przygotowanie pojazdu do sezonu zimowego oraz brak znajomości postępowania na wypadek unieruchomienia pojazdu lub zabłądzenia podczas podróżowania. Dlatego też, aby bezpiecznie podróżować

    • sprawdź następujące elementy twojego samochodu:
    • akumulator,
    • płyn chłodzący,
    • wycieraczki i płyn do spryskiwania szyb,
    • układ zapłonowy,
    • termostat,
    • oświetlenie pojazdu,
    • światła awaryjne,
    • układ wydechowy,
    • układ ogrzewania,
    • hamulce,
    • odmrażacz,
    • poziom oleju (jeśli jest taka potrzeba, wymień na olej zimowy).

  • Załóż zimowe opony i upewnij się, czy mają odpowiedni bieżnik. Uniwersalne opony radialne zazwyczaj nadają się do większości warunków zimowych. Jednakże, przepisy w niektórych krajach wymagają stosowania opon z łańcuchami lub opon śniegowych z kolcami.
  • Miej przygotowaną skrobaczkę do szyb oraz narzędzie do usuwania śniegu.
  • Utrzymuj co najmniej połowę pojemności zbiornika paliwa w czasie zimy.
  • Starannie planuj długie podróże.
  • Słuchaj komunikatów radiowych o aktualnych warunkach drogowych.
  • Podróżuj w ciągu dnia i jeśli to możliwe, w towarzystwie przynajmniej jednej osoby.
  • W czasie burzy śniegowej staraj się korzystać z komunikacji publicznej.
  • Ubieraj się ciepło. Noś odzież wielowarstwową, lekko dopasowaną.
  • Na czas dłuższej podróży przygotuj wysokoenergetyczne, suche pożywienie oraz kilka butelek wody.
  • Miej w swoim samochodzie:

    • migające światło przenośne z zapasowymi bateriami,
    • apteczkę pierwszej pomocy oraz niezbędne leki,
    • śpiwór lub koc,
    • torby plastikowe (do celów sanitarnych),
    • zapałki,
    • małą łopatkę - saperkę,
    • podręczne narzędzia - szczypce uniwersalne, klucz nastawny,śrubokręt itp.,
    • przewody do rozruchu silnika,
    • łańcuchy lub siatki do opon,
    • jaskrawo kolorową tkaninę do użycia, jako flagi sygnalizacyjnej.
 

Jeśli utknąłeś w drodze

  • Pozostań w samochodzie. Nie szukaj sam pomocy, chyba że pomoc jest widoczna w odległości 100 m.
  • Umocuj na antenie lub dachu samochodu jaskrawą część ubrania (najlepiej koloru czerwonego) tak, aby widoczna była dla ratowników.
  • Użyj wszelkich dostępnych środków do poprawienia izolacji samochodu.
  • Uruchamiaj silnik co godzinę na 10 minut. W czasie pracy silnika włącz ogrzewanie oraz zewnętrzne światła samochodu.
  • Zachowaj ostrożność z uwagi na trujące działanie tlenku węgla w spalinach. Utrzymuj rurę wydechową wolną od śniegu oraz dla wentylacji lekko uchyl okna
  • Zwracaj uwagę na oznaki odmrożeń lub wychłodzenia organizmu.
  • Wykonuj lekkie ćwiczenia dla utrzymania krążenia krwi. Od czasu do czasu klaskaj w dłonie, wykonuj wymachy ramionami. Staraj się nie przebywać w jednej pozycji zbyt długo. Jeśli w samochodzie jest więcej niż jedna osoba, należy spać kolejno, na zmianę.
  • Dla utrzymania ciepła osoby powinny zgromadzić się koło siebie.
  • Unikaj zbędnego lub nadmiernego wysiłku. Zimne otoczenie powoduje dodatkowe obciążenie dla serca. Nadmierny wysiłek, taki jak odgarnianie śniegu albo pchanie samochodu może spowodować zdrowotne dolegliwości.
 


 

 

 

 

 

 

 

RODZINNY PLAN DZIAŁANIA NA WYPADEK ZAGROŻEŃ POWODOWANYCH SIŁAMI NATURY LUB AWARIAMI OBIEKTÓW TECHNICZNYCH

 

Chociaż w Polsce nie grożą nam duże kataklizmy, nie zaszkodzi zaplanowanie sposobu postępowania w sytuacjach możliwych zagrożeń. Usiądź razem ze swoją rodziną i spróbuj porozmawiać na temat:

  • jakie rodzaje zagrożeń mogą dotyczyć twojego rejonu zamieszkania,
  • jak się komunikować, gdy w czasie zagrożenia członkowie rodziny są rozdzieleni (np. dorośli są w pracy, a dzieci w szkole lub w domu),
  • co zrobić w czasie ogłoszenia ewakuacji budynku, jakie dokumenty i przedmioty zabrać ze sobą, jaką drogą się ewakuować, w który rejon się udać, jak zabezpieczyć mieszkanie itp.
  • czy i na jaką pomoc mogę liczyć ze strony sąsiadów,
  • czy w sąsiedztwie mieszka osoba niepełnosprawna, której będę zmuszony udzielić pomocy,
  • czy nie należałoby posiadać odbiornika radiowego zasilanego bateryjnie wraz ze źródłem zasilania,
  • czy wszyscy członkowie rodziny wiedzą:

    • jak dostroić radio (telewizor) do rozgłośni regionalnej, aby odbierać informacje o stanie zagrożenia,
    • jak wyłącza się gaz, elektryczność i wodę, - w jaki sposób należy wygasić paleniska,
    • jak i kiedy wzywa się policję, straż pożarną, pogotowie ratunkowe i inne służby ratownictwa komunalnego,

  • czy ktoś z twojego sąsiedztwa dysponuje jakimiś szczególnymi kwalifikacjami, np. jest lekarzem itp.

Ważnym jest również uzyskanie podstawowych kwalifikacji w udzielaniu pierwszej pomocy poszkodowanym, co uczyni Cię bardzo przydatnym w razie potrzeby. Często kursy pierwszej pomocy są organizowane jako bezpłatne, na które możesz zgłosić się z całą rodziną. Inwestowanie we własne bezpieczeństwo, umiejętność zachowania się w sytuacjach określonych zagrożeń, udzielenie sobie lub bliskim pierwszej pomocy w przypadku wystąpienia zagrożenia jest inwestycją, która może się zwrócić w ciągu jednej chwili. Jest to inwestycja bezcenna.

 

 

Udzielanie pierwszej pomocy


 

ZASADY OGÓLNE

Podejdź, jeśli to możliwe, do osoby poszkodowanej i dokonaj oceny stanu zdrowia, sprawdź czy jest przytomna, czy odpowiada logicznie na twoje pytania, czy potrafi powiedzieć jak się nazywa, zapytaj jak się czuje i na co się skarży itp. W przypadku osób nieprzytomnych sprawdź oddech i tętno (jak to zrobić w rozdziale "Osoba nieprzytomna").

Pozwoli ci to określić kolejność dalszego postępowania:

  1. Gdy nie ma oddechu - zastosuj sztuczne oddychanie.
  2. Gdy nie ma tętna - rozpocznij masaż zewnętrzny serca.
  3. Gdy jest krwawiąca rana - spróbuj ją zatamować.
  4. Gdy podejrzewasz złamanie, a osoba ranna jest niespokojna, spróbuj je unieruchomić.
  5. W każdym przypadku, gdy jest to konieczne, wezwij pomoc, gdy nie masz telefonu, poproś kogoś o jak najszybsze powiadomienie dyżurnego ratownika w schronisku. Pozostawienie osoby ciężko rannej samej jest zawsze ryzykowne, gdy jednak jesteś sam, udziel pierwszej pomocy, zabezpiecz ciało przed wychłodzeniem i zawiadom TOPR.
  6. Uspokój ofiarę i sam zachowaj spokój. Nerwy i nadmierny pośpiech są złymi doradcami, ratowanemu ma się udzielać twoje opanowanie, a nie zdenerwowanie.
  7. Nie podawaj żadnych płynów ani tabletek osobie nieprzytomnej lub półprzytomnej, jak również osobom z podejrzeniem wewnętrznych obrażeń.
  8. Zabezpiecz przed utratą ciepła okrywając osobę ratowaną (kurtką, folią NRC).
  9. Czekaj na przybycie TOPR lub osoby wykwalifikowanej w udzielaniu pomocy.

Musisz pamiętać też o swoim bezpieczeństwie: nie narażaj siebie na niepotrzebne ryzyko, nie staraj się dotrzeć w miejsce o dużej ekspozycji, czasem wystarczy sam kontakt głosowy, żeby zorientować się w sytuacji.
Unikaj kontaktu z krwią osoby rannej i innym płynami ustrojowymi, pamiętaj, że są to potencjalne źródła zakażenia niektórymi chorobami wirusowymi, m.in. zapalenia wątroby t.B i C, AIDS. Najlepiej wszystkie czynności wykonuj w jednorazowych gumowych rękawiczkach, a do sztucznego oddechu używaj specjalnych folii ochronnych (patrz rys.9,10).

 


 

OSOBA NIEPRZYTOMNA

Objawy: brak możliwości nawiązania kontaktu słownego z osobą poszkodowaną lub kontakt ten jest w znacznym stopniu utrudniony, brak reakcji na szczypanie skóry, potrząsanie, poklepywanie, wiotkość mięśni, w niektórych przypadkach bezwiedne oddanie moczu i/lub stolca. Przy braku oddechu i/lub krążenia sinica lub bladość powłok.

 

Najczęstsze przyczyny:

  • choroby ukł. krążenia (m.in. zawał, zaburzenia rytmu serca, przewlekłe choroby serca, omdlenie)
  • choroby ukł. oddechowego:
  • niedrożność dróg oddechowych wynikająca z zapadniętego języka i
  • wiotkości struktur okołokrtaniowych u głęboko nieprzytomnych
  • ciało obce w drogach oddechowych (pokarm, zęby, protezy, wymiociny, krew)
  • uraz szyi (z uszkodzeniem krtani, tchawicy), klatki piersiowej (złamania żeber, odma, stłuczenie płuc)
  • skurcz oskrzeli, krtani (astma oskrzelowa, obrzęk alergiczny krtani)
  • ostre stany zapalne (krtani, nagłośni)
  • uraz (głowy, uraz wielonarządowy, duża utrata krwi)
  • choroby ukł.nerwowego (udar mózgu, padaczka, uraz mózgu i/lub rdzenia kręgowego)
  • zatrucie (alkohol, leki, narkotyki)
  • hipotermia
  • śpiączka metaboliczna (najczęściej cukrzycowa)

 

Podstawowe działania resuscytacyjne (Basic Life Suport - BLS) u osób nieprzytomnych można sprowadzić do trzech głównych elementów:

A - AIRWAY, czyli udrożnienie dróg oddechowych
B - BREATHING, czyli sztuczne oddychanie
C - CIRCULATION, czyli zewnętrzny masaż serca

 

Po upewnieniu się, że masz do czynienia z osobą nieprzytomną, sprawdź podstawowe czynności życiowe, czyli oddech i tętno. Pochyl się nad osobą nieprzytomną, spróbuj poczuć jej oddech na swoim policzku, zaobserwować ruchy klatki piersiowej. (Rys.1) Przy częściowej niedrożności dróg oddechowych można usłyszeć bulgotanie lub charczenie. Ta ocena nie powinna trwać dłużej niż 10 sek. Tętno sprawdź na szyi 2-3 palcami (oprócz kciuka) około dwóch - trzech cm w bok od kości gnykowej, czyli tzw. jabłka Adama (Rys.2), w czasie nie dłuższym niż 10 sek. - pamiętaj, aby nie robić tego jednocześnie na obu tętnicach (ryzyko zaciśnięcia naczyń i zablokowania dopływu krwi do mózgu). Alternatywnie możesz ocenić tętno na tętnicy udowej lub na tętnicy ramiennej w przypadku niemowląt. Nie trać czasu na sprawdzanie tętna na nadgarstku, bowiem nawet u osób przytomnych, ale z bardzo niskim ciśnieniem, może być ono niewyczuwalne.

sch_01

 

A - Udrożnienie dróg oddechowych. Upewnij się, że nie ma w jamie ustnej niczego, co mogłoby utrudnić oddychanie. W tym celu usuń palcem ciała obce, wymiociny, obluzowane fragmenty protez zębowych. Uważaj, aby podczas tej czynności nie wepchnąć niczego głębiej do krtani.
Następnie odchyl głowę ku tyłowi (Rys.3) unosząc jednocześnie żuchwę ku górze - to bardzo ważne i zawsze o tym pamiętaj - u osób nieprzytomnych leżących na wznak, nawet u tych z zachowanym oddechem, zapadający się język może spowodować całkowite zablokowanie dostępu powietrza do płuc i w efekcie zatrzymanie oddechu.

sch_02

W przypadku podejrzenia urazu kręgosłupa szyjnego (każdy upadek z wysokości, brak świadków wypadku, widoczne obrażenia ciała lub uszkodzenia odzieży) utrzymuj drożność dróg oddechowych poprzez wysunięcie żuchwy klęcząc za głową osoby nieprzytomnej (Rys.4).

sch_03

Uwaga!: według standardów ratowniczych ocena podstawowych czynności życiowych nie powinna trwać dłużej niż po 10 sekund na ocenę oddechu i tętna. Jednak twoje dalsze postępowanie zależeć będzie od tego czy umiesz zrobić to prawidłowo, dlatego jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości - sprawdź jeszcze raz!

 
obecny oddech i tętno:

Ułóż chorego na boku, najlepiej w pozycji bocznej ustalonej (Rys.5), ułatwia ona oddychanie i krążenie, zapewnia drożność dróg oddechowych, w przypadku wymiotów, krwawienia z jamy ustnej lub dróg oddechowych zabezpiecza przed spłynięciem tych treści do płuc. Zapewnia również względną stabilność ciała osoby nieprzytomnej przed przypadkowym poruszeniem.

sch_04

 

Uwaga!: nie rób tego w przypadku podejrzenia urazu kręgosłupa lub złamanych kończyn. Zmienianie pozycji ciała mogłoby w takich przypadkach doprowadzić do pogłębienia już istniejących obrażeń lub do groźnych powikłań (np. w uszkodzeniu kręgosłupa szyjnego do trwałych niedowładów albo porażeń).

 
Jeśli zastałeś taką osobę leżącą na boku, brzuchu, ale prawidłowo oddychającą i obecnym tętnem na tętnicy szyjnej, pozostaw ją w takiej pozycji.
W przypadku osób leżących na plecach, do momentu profesjonalnego unieruchomienia kręgosłupa szyjnego, możesz zadbać o jego stabilizację i utrzymywanie głowy w osi ciała wykorzystując do tego własne ręce i kolana, cały czas pamiętając o utrzymaniu drożności dróg oddechowych poprzez wysunięcie żuchwy (Rys.6).

Nie podawaj niczego do picia osobie nieprzytomnej lub z zaburzeniami świadomości, nie podkładaj niczego pod głowę (ryzyko uduszenia własnym językiem), okryj czymś ciepłym (kurtką, folią NRC) przed utratą ciepła, zawiadom TOPR lub wyślij kogoś po pomoc i czekaj przy rannym kontrolując co pewien czas oddech i tętno, nie rzadziej jednak niż co minutę. Gdy jesteś sam - pozostaw poszkodowanego i samemu udaj się po pomoc.
Jeśli jest widoczne krwawienie z rany spróbuj je zatamować poprzez założenie opatrunku (jak to zrobić w rozdziale: "Urazy").

 
brak oddechu, tętno jest wyczuwalne:

B - Sztuczne oddychanie: jeśli po udrożnieniu dróg oddechowych nadal nie ma oddechu, lub osoba nieprzytomna wykonuje pojedyncze słabe oddechy, wykonaj 2 sztuczne oddechy metodą usta-usta (Rys.7) lub usta-nos (Rys.8), a następnie sprawdź czy nie powrócił oddech. W przypadku utrzymującego się braku oddychania zastosuj sztuczne oddychanie:

metoda usta-usta: klęknij koło głowy osoby nieprzytomnej, ustaw ją w odchyleniu, kciukiem jednej ręki lekko rozchyl usta jednocześnie pozostałymi palcami podtrzymuj żuchwę zachowując drożność dróg oddechowych. Następnie swoimi ustami obejmij szczelnie wargi osoby ratowanej, drugą ręką zatkaj jej nos, weź głęboki wdech i wdmuchnij powietrze przez około 1.5-2 sek. kątem oka obserwując czy unosi się klatka piersiowa. Potem uwolnij usta, odwróć głowę na bok zezwalając na bierny wydech. Jeśli zrobisz to prawidłowo, poczujesz na swoim policzku strumień powietrza (wydostającego się z płuc osoby poszkodowanej podczas wydechu) oraz zobaczysz opadanie klatki piersiowej.

Prawidłowe tempo to 1 oddech co 5 sek. (czyli mniej więc tak jak oddychasz) lub inaczej 12-15 wdechów/min.
sch_05

 

Po minucie prowadzonej sztucznej wentylacji sprawdź jeszcze raz czynności życiowe, gdy nadal brak oddechu, ale tętno nadal jest zachowane - kontynuuj wentylację kontrolując oddech i tętno po każdej następnej minucie. Gdy w pewnym momencie stwierdzisz również brak tętna rozpocznij pośredni masaż serca (jak to robić poniżej).

metoda usta-nos (polecana w przypadku szczękościsku, poważnych obrażeń ust, małych dzieci): jedną rękę połóż na czole i odchyl głowę. Swoimi ustami obejmij ściśle nos. Kciukiem drugiej ręki przymknij wargi, a pozostałymi palcami unieś brodę utrzymując w ten sposób zamknięte usta osoby nieprzytomnej.

sch_06

Pamiętaj, że warunkiem skutecznego sztucznego oddychania jest zachowanie drożności dróg oddechowych, inaczej powietrze wdmuchiwane będzie do żołądka, co może spowodować wymioty osoby ratowanej.
Gdy mimo właściwego ustawienia głowy nie ma skutecznej sztucznej wentylacji (tzn. klatka piersiowa osoby nieprzytomnej nie unosi się, nie czujesz prądu powietrza podczas biernego wydechu, jest duży opór przy próbach wdychania powietrza) może to świadczyć o ciele obcym w drogach oddechowych. W takiej sytuacji sprawdź ponownie czy w jamie ustnej niczego nie ma i ewentualnie usuń za pomocą palca, po czym ponownie spróbuj wykonać sztuczne oddychanie.

Pamiętaj! Przystępując do sztucznego oddychania możesz narazić się na styczność z krwią, wymiocinami lub śliną osoby nieprzytomnej. Pomijając aspekt estetyczny może to stanowić potencjalne źródło zakażenia (np. wirusy zapalenia wątroby, mononukleoza, HIV i inne). Możesz w prosty sposób się zabezpieczyć poprzez użycie niewielkiej foliowej maseczki z umieszczonym pośrodku ustnikiem lub tkaniną przepuszczalną dla powietrza (tanie i łatwo dostępne w sklepach medycznych) - Rys 9, 10.

sch_07

sch_08

brak oddechu i tętna:

Brak tętna oznacza, że doszło do zatrzymania krążenia - serce nie pracuje, a krew zawierająca tlen nie jest dostarczana do komórek. Od tego momentu każda minuta zwłoki zmniejsza szanse na przeżycie:

  • po ok. 10-20 sek. dochodzi do utraty przytomności
  • po ok. 15-30 sek. - zatrzymanie oddechu (o ile brak oddechu nie występował wcześniej i nie był przyczyną zatrzymania krążenia)

  • po ok. 30-60 sek. - rozszerzenie źrenic, sinica lub bladość powłok
  • po ok. 3-4 min. - powstają nieodwracalne zmiany w mózgu

 

C - Pośredni masaż serca (przywrócenie krążenia): jeśli po udrożnieniu dróg oddechowych nadal nie ma oddechu, wykonaj dwa sztuczne oddechy metodą usta-usta (Rys.7) lub usta-nos (Rys.8), następnie sprawdź czy nie powrócił oddech i akcja serca, jeśli nie - rozpocznij zewnętrzny masaż serca połączony ze sztucznym oddychaniem w proporcji 30 uciśnięć mostka na dwa oddechy 30 : 2 (niezależnie od liczby ratowników) w tempie 100 uciśnięć/min.

 

zewnętrzny masaż serca:

Ułóż ratowanego na twardym podłożu, na plecach. Rozchyl ubranie - reanimacja przez warstwy odzieży może być nieskuteczna. Następnie uklęknij i odszukaj dolną 1/3 część mostka (właściwe miejsce ucisku jest bardzo istotne!). W tym celu przyłóż dwa palce do miejsca zetknięcia się łuków żebrowych, a nasadę drugiej połóż na mostku (Rys.11,12). Następnie drugą dłoń przyłóż na wierzch pierwszej. Palce obu rąk powinny być uniesione do góry lub splecione tak, aby nie dotykały klatki piersiowej (Rys.13) - przeniesienie nacisku na żebra poprzez palce grozi ich złamaniem.

sch_09

sch_10

sch_11

 

Silnie uciskaj mostek płynnymi ruchami nie odrywając rąk, tak by uginał się o 4-5 cm. Wykorzystuj swój ciężar ciała, a nie siłę mięśni. Cały czas utrzymuj wyprostowane stawy łokciowe. Prawidłowe tempo to 100 uciśnięć mostka/min. Pamiętaj, by po każdych 30 uciśnięciach mostka wykonać dwa oddechy (30:2) Nie przerywaj masażu na dłużej niż kilka sekund. Co kilka minut sprawdzaj czy nie pojawiło się tętno na tętnicy szyjnej oraz czy nie powrócił oddech.

W przypadku powrotu oddechu i tętna ułóż ratowanego w pozycji bezpiecznej (Rys.5), zabezpiecz go przed wychłodzeniem, czekaj na przybycie pomocy co minutę sprawdzając oddech i tętno. Bądź przygotowany na konieczność ponownego odwrócenia ratowanego na plecy i podjęcia zabiegów resuscytacyjnych w przypadku, jeśli przestanie samodzielnie oddychać lub stwierdzisz ponownie brak tętna.

Praktycznie resuscytację powinno się prowadzić aż do przybycia ratowników, w warunkach górskich pomoc może jednak przyjść później. Gdy resuscytacja nie przynosi efektów kontynuuj działania ratownicze tak długo, dopóki starczy ci sił, najmniej 45 minut.

Dużo łatwiej jest, gdy resuscytację oddechowo - krążeniową prowadzi 2 ratowników, jedna osoba wykonuje sztuczne oddychanie, druga - zewnętrzny masaż serca, zmieniając się co pewien czas.

Skuteczna resuscytacja = przywrócenie krążenia i/lub oddechu
Skuteczna reanimacja = przywrócenie krążenia i/lub oddechu oraz świadomości

 

Uwaga! Sprawdzania tętna na tętnicy szyjnej można nauczyć się na sobie lub koledze, ale pod żadnym pozorem nie należy trenować zewnętrznego masażu serca - może to sprowokować śmiertelne zaburzenia rytmu lub doprowadzić do obrażeń żeber.

 


 

ZASADY RESUSCYTACJI U DZIECI

Ogólne zasady nie różnią się od tych stosowanych w przypadku osób dorosłych. Poniższe informacje podane są w sposób skrótowy i zawierają wyszczególnione najważniejsze elementy, zainteresowanych tematyką pediatrii odsyłam do stosownych opracowań.

niemowlęta:
  • udrożnienie dróg oddechowych: poprzez lekkie uniesienie żuchwy (odgięcie głowy nie jest konieczne, wystarczające jest takie ułożenie aby oczy dziecka "patrzyły w górę")
  • sztuczna wentylacja: metoda usta-usta/nos jako metoda z wyboru, częstość wentylacji 20-30 oddechów/min, objętość sztucznego oddechu powinna zostać obliczona wg wzoru: waga ciała (w kg) x 10 = ml. Czas trwania pojedynczego sztucznego oddechu to 1-1.5 sek.
  • ocena tętna: na tętnicy ramieniowej (Rys.14).
  • masaż serca: punkt ucisku to miejsce ok 1 cm poniżej poziomu linii łączącej brodawki sutkowe; masaż prowadzony jest za pomocą dwóch palców z częstością ok. 100- 120/min. Mostek powinien uginać się o 1/3 głębokości klp (ok. 2 cm). (Rys.15).
  • sztuczna wentylacja + masaż serca: prowadzone w stosunku 5:1 (pięć uciśnięć mostka, następnie 1 oddech).

sch_12

sch_13

 
dzieci do 8 lat:
  • udrożnienie dróg oddechowych: poprzez lekkie uniesienie żuchwy + odgięcie głowy
  • sztuczna wentylacja: metoda usta-usta lub usta-usta/nos, częstość 20-30 /min
  • ocena tętna: tętnica szyjna lub udowa
  • masaż serca: punkt ucisku to dolna połowa mostka, masaż prowadzony za pomocą nasady jednej ręki z częstością ok. 100/min tak, aby mostek uginał się o 1/3 głębokości klp (ok. 3 cm) (Rys.16).
  • sztuczna wentylacja + masaż serca: prowadzone w stosunku 5:1

sch_14

 
dzieci powyżej 8 lat:
  • udrożnienie dróg oddechowych: poprzez lekkie uniesienie żuchwy + odgięcie głowy
  • sztuczna wentylacja: metoda usta-usta, częstość 15-20/min
  • ocena tętna: tętnica szyjna lub udowa
  • masaż serca: punkt ucisku to dolna połowa mostka, masaż prowadzony za pomocą nasad obu rąk (tak jak u osób dorosłych) z częstością ok. 100/min tak, aby mostek uginał się o 1/3 głębokości klp (ok. 3-4 cm)
  • sztuczna wentylacja + masaż serca: prowadzone w stosunku 30:2

 


 

RANY, KRWAWIENIA

Rodzaje krwawień:

  • tętnicze - jasnoczerwona krew wypływająca pod znacznym ciśnieniem, zwykle w postaci pulsującego strumienia. Najtrudniejsze do opanowania, może szybko doprowadzić do wstrząsu, a nawet śmierci z wykrwawienia.
  • żylne - ciemnoczerwona krew wypływająca zwykle powoli i jednostajnie, co pozwala na opanowanie krwotoku. Jednak nie zahamowane go w porę może doprowadzić do wstrząsu i zgonu.
  • włośniczkowe - powolne sączenie, ustaje zwykle samoistnie.

 

Rana to nie tylko ból, utrata krwi, ale także potencjalne źródło zakażenia, dlatego używaj jałowych opatrunków (dostępnych w każdej aptece). Pamiętaj, że krew to materiał potencjalnie zakaźny (wiele chorób jest przenoszonych drogą krwi), a czynnik infekcyjny może przedostać się nawet przez niewielkie skaleczenie skóry, śluzówkę jamy ustnej lub spojówkę oka, dlatego najlepiej opatruj rany w jednorazowych gumowych rękawiczkach. Gdy ich nie masz, umyj potem dokładnie ręce, staraj się nie dotykać ust i oczu.

Zasadą jest stosowanie opatrunku uciskowego poprzez położenie bezpośrednio na ranę jałowego opatrunku (przy dużym krwawieniu złożonego z kilku warstw gazików lub chust gazowych), dopiero potem przymocowanego bandażem dzianym i/lub elastycznym. Gdy opatrunek przesiąknie krwią, nie należy go zdejmować, tylko nałożyć kolejny i ponownie zamocować bandażem.

W przypadku silnego krwawienia z pojedynczego większego naczynia tętniczego lub żylnego najlepszym sposobem szybkiego zatamowania będzie uciśniecie miejsca krwawienia palcem (w rękawiczce) z użyciem jałowego gazika do momentu założenia opatrunku uciskowego.

Dodatkową metodą zwiększającą skuteczność tamowania krwawienia jest uniesienie kończyny, o ile jest to możliwe (brak złamań, bolesności przy poruszaniu).

 

Uwaga!: Tylko i wyłącznie w przypadku dalszego silnego krwotoku z rany, możesz zastosować opaskę uciskową (np. z szerokiego paska, bandaża) na głównej tętnicy ramienia lub uda. Traktuj to jednak jako ostatnią deskę ratunku, bowiem może to spowodować niebezpieczne komplikacje. Rozluźniaj opaskę uciskową co pół godziny na 1-2 minuty.

 

Pamiętaj! Nie usuwaj ciał obcych tkwiących w ranie (działają jak korek, zabezpieczając przed krwawieniem), nie dotykaj rany, nie

przemywaj.

 

Obserwuj osobę ranną i postępuj zgodnie z zasadami ogólnymi (patrz wyżej). W przypadku znacznej utraty krwi możesz położyć ją płasko na ziemi i unieść nogi pod kątem 30-40 st. (zapewni to lepsze ukrwienie najważniejszym organom, m.in. mózgowi i sercu).Wezwij pomoc.

 


 

URAZY

Urazy głowy:

Mogą być otwarte (widoczna rana, krwawienie) i zamknięte (tępy uraz powodujący wewnętrzne obrażenia mózgu z obecnymi lub nieobecnymi uszkodzeniami kości czaszki).

Objawy: rana (często niewidoczna i ukryta między włosami!), krwawienie, ból głowy, krew lub jasny płyn (mózgowo - rdzeniowy) wyciekający z nosa lub ucha, krwiaki tzw. okularowe wokół oczu, masywne wynaczynienia do spojówek gałek ocznych, podbiegnięcia krwawe (zasinienie) za uszami, nierówność źrenic, nudności i wymioty, przejściowa utrata przytomności, zaburzenia świadomości, widzenia, słuchu, równowagi i pamięci.

Oczywiście, nie wszystkie te objawy muszą być obecne. Może też się zdarzyć, że przy braku jakichkolwiek objawów doznanego urazu i przy dobrym samopoczuciu osoby poszkodowanej, dojdzie po pewnym czasie (godziny, dni, tygodnie, a nawet miesiące) do groźnych powikłań - przykładem są krwiaki śródczaszkowe o różnej dynamice narastania.

Dlatego nie należy lekceważyć żadnego urazu głowy.

 

Uwaga!: Nawet przy braku zewnętrznych obrażeń urazy czaszkowo - mózgowe należy podejrzewać u wszystkich osób po upadkach z wysokości i nieprzytomnych.

 

Rany powierzchowne, zwykle obficie krwawiące, najczęściej nie są groźne dla życia i wymagają zatamowania zgodnie z zasadami opatrywania. Nawet pozornie błahy uraz głowy nie pozwala na wykluczenie poważniejszych obrażeń wewnątrzczaszkowych i wymaga oceny lekarskiej, dlatego nie wahaj się wezwać TOPR. Pamiętaj, że nie zawsze obrażeniom głowy towarzyszy krwawienie, a krótkotrwała utrata przytomności może być niezauważona przez świadków wypadku.

W przypadku odsłonięcia mózgu z widocznymi odłamami kostnymi tkwiącymi w ranie nie należy ich usuwać, ani tym bardziej wciskać głębiej podczas zakładania opatrunku (koniecznie jałowego!). W takiej sytuacji warto rozważyć, o ile nie ma intensywnego krwawienia, czy nie lepiej zaczekać na przybycie kwalifikowanej pomocy niż ryzykować niewłaściwe opatrzenie rany.

Gdy stwierdzisz wypływ jasnej lub krwistej treści z nosa lub ucha nie staraj się tego zatrzymać! Objaw ten świadczy o dużym prawdopodobieństwie złamania podstawy czaszki - tamowanie odpływu może doprowadzić do gromadzenia się płynu wewnątrz czaszki i groźnych powikłań. Możesz osłonić to miejsce jałowym opatrunkiem, ale tak, aby nie zahamować swobodnego odpływu.

Nie zostawiaj osoby po urazie głowy samej, nawet, jeśli twierdzi, że czuje się dobrze i nie potrzebuje pomocy. Obserwuj ją uważnie czekając na przybycie ratowników TOPR.

W przypadku osób nieprzytomnych zapobiegaj zachłyśnięciu krwią, wybitymi zębami, wymiocinami poprzez ułożenie w pozycji bezpiecznej (uwaga na kręgosłup). Pamiętaj o częstej kontroli czynności życiowych i w razie potrzeby rozpocznij zabiegi resuscytacyjne. (Dokładne wyjaśnienia w rozdziale "Osoba nieprzytomna"). Postępuj według zasad ogólnych.

 
Urazy kręgosłupa:

Objawy: bolesność w miejscu urazu, widoczne obrażenia w okolicy kręgosłupa, niedowłady, wiotkość kończyn, mrowienie, brak lub pogorszenie czucia poniżej miejsca złamania, zaburzenia oddychania przy uszkodzeniu kręgosłupa szyjnego, priapizm (przedłużona erekcja prącia).

Złamaniom kręgosłupa nie zawsze towarzyszy uszkodzenie rdzenia kręgowego, musisz jednak postępować niezwykle ostrożnie by nie pogorszyć stanu chorego i nie doprowadzić do trwałych niedowładów lub porażeń. Jakkolwiek optymalne jest ułożenie na plecach na twardym podłożu z zachowaniem zgodności osi długiej głowy i tułowia, nie staraj się za wszelką cenę przenosić osoby rannej, najlepiej pozostaw w pozycji, w jakiej ją zastałeś, zabezpiecz przed możliwością ruchów bocznych, np. poprzez wałki z odzieży, plecaka i czekaj na przybycie pomocy kontrolując stan ogólny.

Jeśli istnieje konieczność wykonania obrotu i ułożenia osoby z urazem kręgosłupa na plecach (np. w celu resuscytacji, zatamowania krwotoków, trudności z utrzymaniem drożności dróg oddechowych u osób nieprzytomnych leżących na brzuchu) pamiętaj, że sam nie zrobisz tego tak, aby w pełni zabezpieczyć kręgosłup przed dodatkowymi uszkodzeniami, jednak zawsze priorytetem jest ratowanie życia (Rys.17). Staraj się to zrobić możliwie delikatnie.

sch_15

 

Gdy masz do czynienia z osobą nieprzytomną, oceń funkcje życiowe, udrożnij drogi oddechowe poprzez uniesienie do góry żuchwy (Rys.4). Wezwij pomoc i czekaj cały czas stabilizując głowę przed przypadkowymi ruchami (Rys.6). Opatrz rany, okryj czymś ciepłym, sprawdzaj oddech i tętno.

 
Urazy klatki piersiowej:

Objawy: bolesność przy oddychaniu, kaszlu i dotykaniu, płytki przyśpieszony oddech, duszność i zaburzenia oddychania o różnym stopniu nasilenia, sinica twarzy, warg, widoczne obrażenia i zniekształcenia żeber, krwioplucie.

 

Uwaga! Z reguły urazy klp należy podejrzewać u każdej osoby po upadku z wysokości. Podobnie jak w urazach głowy, do poważnych i zagrażających życiu obrażeń (np. uszkodzenia ściany klatki piersiowej, płuc, serca i dużych naczyń krwionośnych), może dojść przy braku lub niewielkich zewnętrznych śladach uszkodzeń.

 

Część urazów przebijających ścianę klp ulega samoistnemu zasklepieniu poprzez zbliżenie brzegów rany (zwłaszcza te przy małej powierzchni

uszkodzenia). Jeśli ubytek jest dostatecznie duży, spowoduje zasysanie i wydmuchiwanie powietrza podczas ruchów oddechowych, co znacznie ograniczy skuteczność oddychania (osoba ranna będzie skarżyć się na znaczną duszność). Aby temu zapobiec załóż jałowy opatrunek, który dodatkowo możesz zakleić szczelnie większym fragmentem folii.

Najlepszym sposobem byłoby oklejenie rany folią z trzech boków (zakładając, że folia pokrywająca opatrunek ma kształt zbliżony do kwadratu) z pozostawieniem wolnego czwartego brzegu - wtedy przy każdym wdechu powietrze z zewnątrz nie będzie zasysane poprzez ranę, a podczas każdego wydechu wolny brzeg folii będzie się lekko unosił pozwalając na wypchnięcie zalegającego wewnątrz klp powietrza.

Przy mnogich i wieloodłamowych złamaniach żeber może dojść do wyłamania fragmentu klp, który podczas oddychania wykonuje ruchy znacznie obszerniejsze lub niewspółmierne w stosunku do części pozostałej (np. zapada się podczas wdechu, podczas gdy nieuszkodzona część klp w tym czasie się unosi). Aby to stwierdzić musisz odsłonić klp i ocenić symetrię unoszenia się klp podczas oddychania! Aby uniemożliwić odrębne ruchy wyłamanej części klp możesz położyć osobę ranną na uszkodzonym boku (o ile ból na to pozwala) lub na miejsce uszkodzone położyć niewielki ciężar, np. płaski niewielki kamień (na opatrunku, jeśli współistnieje uszkodzenie skóry). Nie rób tego jednak przy widocznych sterczących odłamach kostnych - ryzyko dodatkowego uszkodzenia płuc poprzez wciśnięcie w głąb rany.

Niezależnie od rodzaju uszkodzenia nie usuwaj tkwiących w ranie ciał obcych lub fragmentów kostnych. Ułóż w pozycji półsiedzącej lub leżącej na uszkodzonej stronie. Wezwij pomoc. W przypadku osób nieprzytomnych dbaj o drożność dróg oddechowych. Stosuj ogólne zasady udzielania pierwszej pomocy

 
Urazy brzucha:

Objawy: ból brzucha oraz bolesność przy obmacywaniu, ślady stłuczenia, krwiaki, otarcia, rany, twardy deskowaty brzuch (tzw. obrona mięśniowa przy wewnętrznym krwawieniu), objawy wstrząsu (płytki oddech, blada zimna skóra, szybkie tętno >100/min). Czasem występuje tzw. ból odległy: np. przy uszkodzeniu śledziony ból w lewym barku, a w prawym przy uszkodzeniu wątroby.

Każdy silny tępy uraz brzucha może spowodować poważne obrażenia narządów wewnętrznych, np. pęknięcie śledziony czy wątroby i zagraża krwotokiem wewnętrznym. Objawy mogą wystąpić dopiero po kilku godzinach od urazu, dlatego wskazana jest jak najszybciej ocena lekarska. Nie podawaj nic do picia i jedzenia, zwłaszcza, gdy ratowany skarży się na ból w jamie brzusznej.

Przy zewnętrznych obrażeniach i/lub przebiciu powłok załóż jałowy opatrunek zgodnie z zasadami opatrywania.

W przypadku wytrzewienia (tzn. wysunięcia się jelit lub innych narządów wewnętrznych przez dużą ranę w powłokach brzucha) nie staraj się ich włożyć z powrotem. Okryj jałowymi opatrunkami, o ile to możliwe - ułóż osobę ranną na plecach z podgiętymi nogami (zmniejsza to napięcie brzucha i ból). Postępuj dalej według ogólnych zasad ratownictwa. Wezwij pomoc.

 
Urazy kończyn:

Rodzaje:

złamanie kości - przerwanie ciągłości kości; może być otwarte (z uszkodzeniem skóry, z widocznymi odłamami, krwotokiem) lub zamknięte - z reguły silnie bolesne, brak możliwości wykonywania ruchów lub nieprawidłowa ruchomość

zwichnięcie i podwichnięcie stawu - przemieszczenie względem siebie kości tworzących staw z towarzyszącym uszkodzeniem torebki stawowej i więzadeł; może być otwarte lub zamknięte - często niemożliwe ruchy w stawie

skręcenie stawu - uszkodzenie tkanek otaczających staw i torebki stawowej bez przemieszczenia kości - zazwyczaj ruchy są możliwe, jednak próby obciążenia skręconego stawu są bolesne

stłuczenie - zachowana prawidłowa ruchomość

typy mieszane

Objawy: bolesność i obrzęk w miejscu urazu, ból przy próbie poruszenia lub obciążenia kończyny bądź całkowity brak możliwości ruchu, nienaturalna ruchomość, wystające fragmenty kostne i krwotok przy złamaniu otwartym, krwawe wylewy podskórne.

Często trudno jest odróżnić złamanie od zwichnięcia czy skręcenia, zwłaszcza, gdy złamanie jest zamknięte. Objawy są podobne, różnią się nasileniem dolegliwości, dlatego postępuj tak jak w złamaniach.

Pamiętaj o możliwości współistnienia innych obrażeń. Dlatego, zanim przystąpisz do stabilizowania złamania, oceń najpierw stanu ogólny, oddychanie i krążenie, zatamuj krwotok, w przypadku towarzyszących uszkodzeń skóry opatrz ranę jałowym opatrunkiem chroniącym przed wtórną infekcją.

Złamaną kończynę najlepiej unieruchomić, pozwoli to uniknąć dodatkowego bólu podczas oczekiwania na pomoc i transport oraz zabezpieczy przed dodatkowymi obrażeniami, które mogą spowodować niestabilne odłamy. Najskuteczniejszą metodą jest unieruchomienie dwóch sąsiadujących ze złamaniem stawów (np. przy złamaniu goleni - unieruchamiamy staw skokowy i kolanowy) w pozycji anatomicznej, czyli lekko zgiętej lub takiej, która powoduje najmniejsze dolegliwości, wykorzystując do tego kijki, bandaże lub inne przedmioty.

Złamaną kończynę dolną unieruchom przy zachowaniu lekkiego zgięcia w stawie biodrowym, kolanowym (tak, aby rzepka i palce stopy skierowane były do przodu, a sama stopa powinna być ustawiona pod kątem 90° w stosunku do podudzia). Prostym sposobem jest też przymocowanie jednej nogi do drugiej za pomocą paska lub bandaża.

Złamania kończyn górnych zabezpiecz poprzez umieszczenie na temblaku (za pomocą chusty trójkątnej lub bandaża) lub poprzez przybandażowanie do klatki piersiowej z zachowaniem zgięcia kończyny w stawie łokciowym pod kątem ok. 90°.

W przypadku obrażeń dłoni zdejmij biżuterię - gdy narośnie obrzęk może to być niemożliwe lub bardzo bolesne.

 

Uwaga! Nie nastawiaj złamanej lub zwichniętej kończyny - możesz spowodować dodatkowe obrażenia (poza tym jest to bardzo bolesne), nie usuwaj sterczących fragmentów kostnych.

 


 

OMDLENIE

Jest to nagła, krótkotrwała utrata przytomności spowodowana przejściowym niedokrwieniem mózgu.

Objawy: krótka utrata przytomności, bladość, poty, nudności, przyśpieszony oddech, uczucie osłabienia.

Zazwyczaj nie jest groźne dla życia i może wynikać z odwodnienia, nadmiernego przeciążenia organizmu zwłaszcza w upalny i duszny dzień. Często zdarza się u osób starszych z upośledzonym układem krążenia, chorobami serca, nadciśnieniem tętniczym.

Może też być mylnie rozpoznane jako napad padaczkowy.

Ułóż osobę nieprzytomną z uniesionymi nogami do góry, po chwili powinna odzyskać przytomność, wtedy przeprowadź ją w zacienione miejsce, podaj coś do picia, zapytaj czy nie choruje na choroby układu krążenia (w takim przypadku lepiej rozważyć wezwanie TOPR w celu transportu do szpitala) lub cukrzycę (omdlenie może wynikać z niedocukrzenia, w takiej sytuacji podaj do picia osłodzony napój albo do zjedzenia kawałek czekolady lub inny produkt energetyczny). Sprawdź czy podczas upadku nie doznała obrażeń głowy lub innych części ciała. Poczekaj aż całkiem odzyska siły i będzie zdolna do samodzielnego poruszania się. Jeśli nadal będzie osłabiona, pomóż jej dostać się do schroniska lub wezwij na pomoc TOPR.

 

Uwaga! W każdym przypadku, gdy w ciągu kilku minut (1-2 min) nie następuje powrót przytomności wezwij pomoc. Pamiętaj o częstym sprawdzaniu tętna i oddechu (patrz rozdział "Osoba nieprzytomna").

 

Pamiętaj, że nie zawsze omdlenie jest błahą przypadłością. Może być jednym z objawów potencjalnie niebezpiecznych stanów chorobowych takich jak: zaburzenia rytmu serca, zawał serca, udar mózgu. Gdy dodatkowo występuje:
uczucie kołatania lub nierównego bicia serca, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, bardzo szybkie lub bardzo wolne tętno (powyżej 100 lub poniżej 60/minutę), osłabienie, ból, pieczenie, ucisk w klatce piersiowej w okolicy za mostkiem lub w okolicy serca zaburzenia oddychania, duszność, duży wysiłek oddechowy, niedowład (połowy ciała, jednej lub więcej kończyn), drętwienia, mrowienia, zaburzenia mowy, czucia, zaburzenia świadomości

Nie wahaj się, tylko wezwij pomoc.

 


 

NAPADY DRGAWEK, PADACZKA

Objawy: nagłe konwulsje całego ciała, przebiegające z utratą przytomności, zaburzeniami oddychania, sinicą twarzy, ślinotokiem, przygryzieniem języka bądź śluzówki jamy ustnej, często z bezwiednym oddaniem moczu lub stolca. Okres trwania różny - przeważnie ustępują samoistnie po upływie kilku minut.

Przyczyny:

  • choroby ukł. nerwowego, w tym padaczka
  • urazy czaszkowo - mózgowe
  • zatrzymanie krążenia
  • niedotlenienie mózgu
  • wysoka gorączka (zwłaszcza u małych dzieci)
  • zaburzenia metaboliczne (np. niedocukrzenie, skrajne odwodnienie)

 

W trakcie napadu drgawek przede wszystkim zadbaj o drożność dróg oddechowych. Nie krępuj ruchów ciała, możesz łagodnie starać się przytrzymać głowę w odchyleniu (jak to zrobić w rozdziale "Osoba nieprzytomna"), lub podłożyć pod nią coś miękkiego, ale płaskiego (kurtkę, plecak) zabezpieczając ją w ten sposób przed dodatkowymi obrażeniami. Pamiętaj jednak o tym, że przygięta głowa do tułowia spowoduje u osoby nieprzytomnej zapadnięcie się języka i nasilenie zaburzeń oddychania. Sprawdzaj oddech i tętno.

Nie próbuj na siłę rozewrzeć zaciśniętych szczęk ani wkładać nic pomiędzy zęby - grozi to wyłamaniem zębów lub obluzowaniem protez zębowych i w efekcie ryzykiem niedrożności dróg oddechowych.

Odsuń znajdujące się w pobliżu twarde przedmioty (kamienie, gałęzie).
Jeśli widzisz, że osoba chora wymiotuje, spróbuj ułożyć ją na boku, a najlepiej w pozycji bezpiecznej.

Po napadzie drgawek przez jakiś czas (kilka lub kilkanaście minut) mogą utrzymywać się zaburzenia świadomości i senność. Ułóż w pozycji bezpiecznej przy wydolnym oddechu, przy braku oddychania zastosuj sztuczne oddychanie. Jeśli również brak tętna na tętnicy szyjnej lub udowej (np. gdy przyczyną drgawek było zatrzymanie krążenia) rozpocznij masaż zewnętrzny serca. Wezwij TOPR.

 

Uwaga! Pamiętaj, że już w trakcie upadku na ziemię może dojść do powstania różnych obrażeń ciała, np. urazy głowy, złamania kończyn, żeber.

Osoby z padaczką często wstydzą się swojej choroby i po napadzie mogą upierać przy kontynuowaniu wędrówki nie przyznając się do jakichkolwiek dolegliwości. Spróbuj przekonać ją o konieczności powrotu (bezwzględnie pod opieką!).

 


 

WYCHŁODZENIE, WYCZERPANIE

Wychłodzenie (hipotermia):

Do wychłodzenia ciała zagrażającego życiu nie jest niezbędny mróz, wystarczy temp. około 0°C oraz wilgoć i silny wiatr. Dodatkowo sprzyja temu zbyt lekka lub przemoczona odzież, zły stan ogólny, wyczerpanie, wiek (bardziej zagrożone małe dzieci i osoby starsze), spożycie alkoholu i niektórych leków.

Objawy:

  • okres obronny (temp. głęboka ciała, mierzona nie pod pachą, ale w odbycie lub błonie bębenkowej ucha 36-35°C) - zachowana świadomość, bladość powłok, drżenie mięśni, bóle kończyn, przyśpieszony i pogłębiony oddech, przyśpieszone tętno
  • okres wyczerpania (temp. 34-30°C) - zaburzenia świadomości, spowolnienie umysłowe, apatia, brak drżenia mięśniowego, zmniejszone odczuwanie bólu, zmniejszenie częstości oddechów i tętna, niezgrabne ruchy
  • okres porażenia (temp. <30°C) - utrata przytomności, porażenie wiotkie mięśni, brak czucia bólu, bardzo wolna akcja serca, długie przerwy w oddychaniu, niewyczuwalne tętno na obwodzie (tętnica promieniowa) okres końcowy (temp. < 28°C) - śmierć kliniczna (zatrzymanie oddechu, krążenia)

 

Po pierwsze zabezpiecz przed dalszym wychłodzeniem. Jeśli to możliwe, przebierz osobą wychłodzoną w suchą odzież, włóż w śpiwór, okryj kurtką, specjalną folią, chroń przed wiatrem. Jeśli nie masz czym okryć, zastosuj metodę "ciało do ciała".

Jeżeli osoba wychłodzona jest przytomna podaj do picia gorącą i osłodzoną herbatę.
Gdy trzeba, podejmij sztuczne oddychanie i masaż serca.

 

Uwaga! Zasadą w przypadku hipotermii jest prowadzenie akcji resuscytacyjnej aż do ogrzania organizmu, dlatego kontynuuj działania ratownicze tak długo, jak możesz.

 

Nie podawaj alkoholu (zwiększy tylko utratę ciepła), nie rozcieraj kończyn, nie pozwalaj na wykonywanie żadnych ruchów. Przetoczenie zalegającej w kończynach zimnej krwi do ogrzanego tułowia i zmieszanie z cieplejszą krwią grozi śmiercią.

 
Wyczerpanie:

Oznacza zużycie zasobów energetycznych i załamanie się funkcji wegetatywnych ważnych dla życia narządów. Przy braku pomocy kończy się śmiercią.
Każdy dysponuje indywidualnym zasobem sił, zależnym od wielu różnych czynników: wieku, kondycji, stanu zdrowia, poziomu intelektualnego, cech charakteru, czynników psychicznych.

Objawy: znacznie nasilone zmęczenie, trudności w poruszaniu się, utrudnione nawiązanie kontaktu logicznego, apatia, a następnie senność, utrata przytomności oraz niewydolność układu krążenia i oddechowego.

Jeśli osoba ratowana jest przytomna, podaj do zjedzenia szybko przyswajalne produkty spożywcze jak cukier, glukoza, czekolada, gorąca słodzona herbata. Zabezpiecz przed dalszą utratą ciepła i wychłodzeniem. W przypadku osoby nieprzytomnej kontroluj oddech i tętno.

 


 

UDAR SŁONECZNY, UDAR CIEPLNY

Udar słoneczny:

Wynika z intensywnego, bezpośredniego nasłoneczniania nieosłoniętej głowy. Zwykle nie niesie groźnych następstw, jednak w ciężkich przypadkach może wystąpić obrzęk mózgu, zwłaszcza u osób starszych lub małych dzieci ze względu na gorszą termoregulację.

Objawy: ból i zawroty głowy, mdłości, wymioty, zimna, blada skóra przy zaczerwienionej twarzy, w ciężkich przypadkach drgawki, czasem zaburzenia widzenia i świadomości, aż do utraty przytomności włącznie.

Zaleć natychmiastowy odpoczynek, ułóż w cieniu z rozluźnioną odzieżą w pozycji półsiedzącej lub leżącej, zrób zimny okład na głowę, gdy chory jest przytomny - podaj zimne napoje. Kontroluj akcję serca i oddech.

Udar cieplny:

Wynika z nadmiernego przeciążenia organizmu podczas upalnego dnia przy jednoczesnym upośledzeniu oddawania ciepła do otoczenia (duszne, wilgotne powietrze, nieprzewiewna odzież), co w konsekwencji doprowadza do wzrostu temperatury ciała.

Objawy: w początkowym stadium jak w udarze słonecznym, skóra gorąca, sucha (brak pocenia się), zaczerwieniona, następnie dołączają się zaburzenia świadomości, napady drgawek, przyspieszony oddech i tętno, duszność, utrata przytomności.

Uwaga! Udar cieplny jest stanem zagrożenia życia i wymaga pilnego transportu do szpitala. Oczekując na przybycie pomocy ułóż chorego w pozycji półleżącej, kontroluj podstawowe funkcje życiowe, rozchyl lub zdejmij ubranie (co zwiększy utratę ciepła przez parowanie), podaj zimne napoje do picia (tylko gdy nie ma zaburzeń świadomości!), możesz dodatkowo polewać ciało chłodnymi płynami. W przypadku utraty przytomności zabezpiecz drożność dróg oddechowych, w razie potrzeby rozpocznij resuscytację (patrz rozdział "Osoba nieprzytomna").

 


 

RAŻENIE PIORUNEM

W chwili porażenia, po powierzchni ciała do ziemi, przepływa w ułamku sekundy prąd o bardzo wysokiej energii powodujący różnorodne uszkodzenia ukł. nerwowego, sercowo - naczyniowego, oparzenia. Poza tym, gwałtownie rozprężające się powietrze atmosferyczne tworzy falę uderzeniową, fale ultradźwiękowe oraz fale światła o dużym natężeniu, co może spowodować urazy tępe.

Objawy: zaburzenia świadomości aż do utraty przytomności, zatrzymanie krążenia i/lub oddechu, złe samopoczucie, niedowłady, drgawki, zaburzenia widzenia, pęknięcie błony bębenkowej w uchu, zmiany skórne (tzw. figury piorunowe), oparzenia, bóle w obrębie jamy brzusznej, klatki piersiowej.

Porażenie piorunem często bywa śmiertelne, jednak każda osoba, która doznała nawet niewielkich obrażeń zewnętrznych wymaga hospitalizacji ze względu na ryzyko groźnych dla życia zaburzeń rytmu serca w późniejszym czasie oraz w celu oceny ewentualnych uszkodzeń narządów wewnętrznych.

Udzielając pomocy sprawdź funkcje życiowe i w razie potrzeby zastosuj sztuczny oddech i zewnętrzny masaż serca. Opatrz oparzenia nakładając jałowe opatrunki. Chroń przed wychłodzeniem. Wezwij pomoc.

Gminny Zespół Zarządzania Kryzysowego w Otmuchowie

ul. Zamkowa 6, 48-385 Otmuchów

tel./fax.: (77) 431 50 16

tel.: (77) 431 50 17

g c r @ o t m u c h o w . p l

Jakość powietrza w gminie

mapa powietrze

Mapka ostrzeżeń meteo

 
Źródło: pogodynka.pl